داستان ما

سلام, A-peeps. برای هفته آگاهی آدیسون, من فکر کردم کمی در مورد سفر آدیسون خود صحبت خواهیم کرد.

همه چیز در ماه ژوئن شروع شد 2018. شبح نمی خورد, و برای اینکه یک قلدر غذا نخورد, چیزی قطعاً بالا رفته است. در ابتدا, تصور می شد که او پشت کمر دارد. پنج روز بعد و او هنوز چیزی نخورده بود, وقت آن بود که آزمایش خون انجام شود. آزمایش خون قرار بود طول بکشد 20 دقیقه, بنابراین در حالی که منتظر بودیم, ما شبح را برای قدم زدن در خیابان بردیم. وقتی دوباره وارد دامپزشک شدیم, او کاملاً خوب کار را از دست من بیرون کشید و گفت کلیه های شبح کار نمی کنند. دنیای من همانجا متوقف شد. من هیچ بچه 2 پا ندارم, بچه های خزدار 4 پا من همیشه مرکز جهان من بوده اند, بنابراین همانطور که می توانید تصور کنید, این ویران کننده بود. به هر حال, سعی خواهم کرد و این را تا جایی که می توانم کوتاه نگه دارم. من او را کنار دامپزشکان گذاشتم, ظرف یک ساعت تماس تلفنی گرفت, و به او گفته شد که احتمالاً او به بیماری آدیسون مبتلا است. من مثل WTF بیماری آدیسون هستم!!! پدر و مادر پرورش دهنده Ghost قبل از او Bullies را پرورش دادند و او در مورد آن چیزی نشنیده بود, بنابراین این باید بد باشد. به همین ترتیب این روزها, مستقیماً وارد Google شوید. اطلاعات زیادی وجود داشت که باید آنها را درک کرد, خیلی سخت بود. در نهایت, ما را به گروه CARE Facebook و تا آنجا که Addison's می رود ، قرار دادند, این بهترین چیز تا کنون بود. ما از قرص شروع کردیم, بحران دیگری داشت, و سرانجام به تزریق ماهانه تغییر یافته و به گذشته نگاه نکرده ایم. در حالی که من هنوز در مورد سلامتی شبح بسیار هوشیار هستم, من خیلی راحت ترم که چگونه می توان ادیسون را با داروی مناسب کنترل کرد. من همه چیزهایی را که می توانستم بدست آورم می خوانم و سعی می کنم بفهمم چگونه می توان از پسرم با این بیماری نهایت استفاده را کرد. صفحه سند CARE مکانی برای همه این اطلاعات است. سپس, اگر س quال یا س hadالی داشتم, من آن را برای گروه ارسال می کنم, و چه می توانم در مورد خانواده آدیسون خود بگویم, خوب کلمات نمی توانند توصیف کنند که چقدر همه آنها فوق العاده بوده اند. این سفر بسیار سخت تر بوده و من هم هستم 100% مطمئناً اگر آنها نبودند و پروتکل دوز پایین ، امروز جایی که هستیم نیستیم. پس, پروتکل دوز پایین, خوب این خودش یک تجربه یادگیری است ، اما همین که فکرش را بکنید, به نظر من بدون شک راهی است که باید طی شود. شبح شروع کرد, با توجه به وزن او در 1.3 میلی لیتر Zycortal و اکنون روشن است 0.45 میلی لیتر. دامپزشک من با کنار آمدن با این موضوع بسیار جذاب بوده است, و او می گوید, "من می دانم که سازنده می گوید باید دوز بالاتری داشته باشد, اما من می توانم در رفتار و آزمایش خون او ببینم که نتایج دروغ نیست. " اگر من برای هر کسی که با Addison’s سروکار دارد توصیه ای داشته باشم, من می گویم با هر سوالی که دارید به این گروه بروید, یاد بگیرید چگونه نتایج آزمایش خون را بخوانید, و دارو را متناسب با آن تنظیم کنید (اگر من قادر به انجام آن باشم هرکسی می تواند) و شما یک سگ هستید و هیچ وقت به حالت عادی بر نخواهید رسید.

صحبت از بازگشت به حالت عادی است, درست قبل از تشخیص شبح, او تازه سوار شدن در پشت Canam من را شروع کرده بود 3 موتور سیکلت چرخ دار. به طور مشخص, این در اولین قسمت تشخیص او مدتی متوقف شد, اما اکنون او مانعی ندارد. اگر برای برچسب پزشکی او نبود و اگر به کسی نگفتید, آنها هرگز نمی دانند که او بیماری دارد. و همچنین سواری های مکرر عادی ما, ما سوار روبان صورتی شده ایم, دوچرخه سواران علیه قلدرها سوار می شوند, و آخرین مورد جمع آوری کمک مالی برای خدمات آتش نشانی کشور بود. مثل همیشه, شبح یک ضربه عظیم همه است, همه چیز را در قدم خود می گیرد, و تمام توجهی را که به او جلب می کند خم می کند. اواخر سال گذشته, ما همچنین به عنوان یک تیم سگ بازدید کننده انجمن از خدمات Therapy Dog معتبر برخوردار شده ایم. در این مرحله, ما نیمی از بازدید از خانه سالمندان داشته ایم, اما امسال قول می دهد عالی باشد و ما نمی توانیم صبر کنیم! ما پیش بینی می کنیم که برای برخی بازدیدهای خاص استفاده شود, رویدادهای خاص و حضور در مکانهایی مانند خانه رونالد مک دونالد, اقامتگاه شورای سرطان, دانشگاهها در حدود زمان امتحان, دادگاه های جوانان, و هرجای دیگر که بتوانیم لبخند بزنیم. این یک پیروزی بزرگ برای همه افرادی است که از خود شبح درگیر شده اند, افرادی که با آنها روبرو می شویم, جامعه آدیسون, و نژاد بول تریر (که بسیار غالباً و غیر ضروری بسیار اشتباه درک شده است).

شبح بسیار عضوی از خانواده ما است و در اکثر چیزهایی که به آنها می رسیم مشارکت می کند. از رودخانه بالا می رویم, که او کاملا دوستش دارد, و او حتی به ناهار کریسمس با بقیه اعضای خانواده بزرگ ما دعوت می شود. او بسیار نجیب زاده ای است.

بنابراین در پایان کار, من فکر می کنم پیام من این است, اگر سگی دارید که با آدیسون تشخیص داده شده است, شما در ابتدا خود را گه می کنید, می دانم که کردم, اما یک نفس عمیق بکشید و با یک ذهنیت مناسب, توجه به تمام اطلاعات موجود, اعتماد به این گروه شگفت انگیز, پرسیدن بارها و سوالات زیاد, شما از این طریق عبور خواهید کرد و شما و سگ خود می توانید هر کاری را انجام دهید و هرچه می خواهید باشید باشید. به شبح نگاه کن, عینک پوشیدن, جامعه در حال بازدید از بول تریر است که پشت موتور سوار می شود و لبخندهای صورت هر کس را ملاقات می کند. من فکر می کنم که این یک چیز خوب است. A-dogs سنگ می زنند!!!

به هر حال امیدوارم این باعث شده باشد که کمی لبخند بر لب شما بنشیند و نگران نباشید, قطعاً در انتهای تونل نوری وجود دارد.

عشق زیاد و قلدر بزرگ همه شما را در آغوش می کشد.
جارود و شبح

شبح سوار - نمونه را ادیسون
تصویر کلیک کنید تا تصویر را بزرگ

 

! به پایین بروید و داستان او را با نام Deutsch و Espa Eol پیدا خواهید کرد!

در ماه فوریه 2016, من در چولولا زندگی می کردم, مکزیک, با سه چوپان من (آلمانی و بلژیکی, همه نجات یافته اند) وقتی دوستی با من تماس گرفت که توله سگ کوچکی را در یک کیسه زباله بسته پیدا کرده است, نزدیک به خفگی. پس, من رفتم, بسته کوچک را برداشت, و او را به دامپزشک من ارائه داد.
چهار هفته ای, چیزی در حدود یک کیلو. بلافاصله خانواده ای را پیدا کردیم که مایل بود او را به فرزندی قبول کند, بنابراین او فقط چند روز می ماند تا این خانواده به دنبال او بروند.

بله ... فقط هرگز این اتفاق نیفتاده است.

او به سرعت با زندگی درمیان چوپانان بزرگ سازگار شد و به سرعت رشد کرد. دانش آموزان من او را "Piña" نامیدند و او قلب همه را جلب کرد, اما هیچ کس او را به فرزندی قبول نکرد. او واقعاً شجاع بود, نترس, و توله سگ باهوش, بنابراین من آموزش او را شروع کردم. او در اطاعت درخشان بود, و به همان کوچکی او با چوپانان مقایسه شد, او همچنین در کار حفاظت شجاع و "قوی" بود. پس از 6 ماهها با من, من او را رسماً مال خود اعلام کردم و آموزش جستجو و نجات او را آغاز کردیم, همانطور که متوجه شده بودیم او بسیار توانایی عمل بینی دارد.

او در این آموزش تنها نژاد متقابل بود اما پس از تجربیات منفی, ما سرانجام یک مربی از صلیب سرخ پیدا کردیم که توانایی های او را دید. او قویتر شد و مهارتهای زیادی را از او خواست. او به سرعت یاد گرفت و ما نتایج چشمگیری را مشاهده کردیم. بعد از یک جلسه تمرینی سنگین, شب متوجه شدم که او در حال نشت ادرار است و بیشتر از حد معمول خسته به نظر می رسد, بنابراین روز بعد من نزد دامپزشک خود رفتم تا او را از نظر عفونت بررسی کنم. منفی. ما چند روز به او استراحت دادیم و او به حالت عادی بازگشت. یک هفته بعد, او دوباره به تمرین برگشت و همان اتفاق افتاد: خسته, نشت ادرار. آنجا, دامپزشک متوجه شد ضربان قلب او بسیار پایین است, بنابراین او از من خواست برای بررسی قلب به یک کلینیک بزرگ بروم. آنها پژواک قلب او را انجام دادند, شکم, کار خون, برنامه کامل.

وقتی برگشتم تا او را تحویل بگیرم, متخصص قلب گفت که قلب او به شدت "بیش از حد", و همچنین کلیه های او, این دلیل نشت ادرار و خستگی او خواهد بود. او به من گفت که به آدیسون مشکوک است, از آنجایی که الکترولیت های او کمی کاهش یافته بود, اما نه آنقدر که می تواند قوی باشد. پینا دو هفته پیش دگزامتازون تزریق کرد زیرا توسط چند زنبور نیش زده شد, بنابراین آزمایش قطعی آدیسون را تا چهار هفته بعد نتوانستیم انجام دهیم. اما او بسیار بیمار بود و ما تصمیم گرفتیم تا زمانی که ممکن است برای انجام آزمایش او را با مایعات IV تثبیت کنیم..

بعد از چند روز با مایعات, وضعیت او بدتر شد و همه دامپزشکان در کلینیک بودند, همراه با دامپزشکم, تصمیم گرفت درمان آدیسون را شروع کند زیرا پینا هر روز ضعیف‌تر می‌شد. زمانی که ما با پردنیزون و فلودروکورتیزون شروع کردیم (استونین), چند روز بعد خودش بود, با تمام عوارض جانبی پردنیزون, اما فعال, ضربان قلب قوی, و خود شاد او.
در طول هفته ها, ما پردنیزون را کاهش دادیم و او به آموزش جستجو و نجات بازگشت, شاد شاد شاد. او در آن زمان یک سال و نیم داشت. او پایدار شد, من به مدیریت داروهای او عادت کردم, و در نهایت, ما اولین رویدادهای جستجو و نجات خود را داشتیم, جایی که او به دلیل طبیعت شاد باورنکردنی و اراده قوی برای کار مورد توجه قرار گرفت.

ما در امداد و نجات در کوهستان های بلند و خانه های فروریخته تخصص داشتیم, جایی که وزنش (18 کیلو) در مقایسه با شپردها یا لابرادورها و وزن معمول آنها یک مزیت بزرگ است. پس, من و پینا طناب زدن را نیز یاد گرفتیم.

تابستان گذشته ما از مکزیک به اکوادور نقل مکان کردیم, جایی که ما به تمرین ادامه دادیم, اما ناگهان (و به طور غیر منتظره), من اجازه کار با سگ هایم را در کالج گرفتم, با دانش آموزان. پینا یک سگ جستجو و نجات است, اما نه یک سگ درمانی مثل دو تا از بزرگترهای من, بنابراین او درست مانند یک پشتیبان بود. ولی, به دلیل موج گرما, یکی از سگ های درمان گاهی نمی توانست با من به کلاس برود و پینا را گرفتیم... و او به سرعت سازگار شد. اکنون, چند ماه بعد, دانش آموزان و بخش بزرگی از کالج او را می پرستند و در سفرها و رویدادهای مدرسه مورد علاقه است..

در 2 سال‌ها از زمان تشخیص او، ما مجبور شدیم داروی او را فقط دو بار تنظیم کنیم, من همیشه پردنیزون را به هر کجا که می روم حمل می کنم، اما علاوه بر این، او یک سگ معمولی جستجو و نجات است و به زودی درمان می شود.. در اوقات فراغت به کوهنوردی در کوه می رویم, برو تو رودخانه شنا کن, یا فقط با دوچرخه به اطراف بروید. او کاملاً هر کاری را که یک سگ غیر ادیسون انجام می دهد انجام می دهد, فقط با انرژی مازاد.

دامپزشکان اکوادوری من از او به عنوان نمونه ای برای دانش آموزان دامپزشک خود استفاده می کنند زیرا قبلاً سگ ادیسون را ندیده اند..

ترجمه آلمانی

در ماه فوریه 2016 من در چولولا زندگی می کردم, مکزیک, با من 3 سگ های چوپان را به فرزندی قبول کرده است (آلمانی و بلژیکی), وقتی یکی از دوستان به من زنگ زد, که او یک توله سگ کوچک را در یک کیسه زباله در کنار جاده پیدا کرده است, درست قبل از خفگی. من رفتم, بسته کوچک را برداشت و او را به دامپزشکم معرفی کرد. 4 هفته, حدود یک کیلو. ما تقریباً بلافاصله خانواده را پیدا کردیم, که می خواست او را به فرزندی قبول کند, اما هنوز باید چند روز قبل از جمع آوری آنها سازماندهی می شد. اوه خوب, متاسفانه هرگز این اتفاق نیفتاد.
او خیلی زود به زندگی با سگ های چوپان بزرگ عادت کرد و با خوشحالی رشد کرد. شاگردانم نام او را PIÑA گذاشتند (همچنین آناناس), چون تازه داشتیم میوه ها را مرور می کردیم. او همه را به دست آورد, اما کسی او را قبول نکرد.

او بسیار شجاع بود, توله سگ/سگ جوان قوی و بسیار باهوش, پس من شروع کردم, برای آموزش آنها. او در اطاعت / تسلیم عالی بود و - علیرغم اینکه در مقایسه با شبانان بسیار کوچک بود - در انجام وظیفه نگهبانی نیز بسیار شجاع و جسور بود..

به 6 ماه ها با من او رسماً "مال من" شد و در نهایت ما نیز آموزش سگ های نجات او را آغاز کردیم, از آنجایی که ما متوجه استفاده عالی او از بینی شده بودیم. البته او تنها ترکیبی در تمرین بود, و متأسفانه ما به یک مربی رسیدیم, که فکر می کرد او ناتوان است, فقط سگ های شجره نامه خاصی می توانند این کار را انجام دهند. بالاخره مربی "مان" را پیدا کردیم, که پتانسیل او را دید و بنابراین خیلی سریع بالا رفت و او اغلب ما را با مهارت هایش شگفت زده می کرد.

من اوت هستم 2017, بعد از یک تمرین بسیار شدید, من متوجه شدم, که او به وضوح خسته است, کمی نشتی دارد و مثل همیشه خوک وحشی خوشحال نیست. روز بعد به دلیل مشکوک شدن به عفونت مثانه نزد دامپزشک رفتم, منفی. چند روز به او استراحت داده شد و بیشتر به حالت عادی بازگشت. در تمرین بعدی هم همین اتفاق افتاد: فرسودگی کامل, بی اختیاری ادرار. این بار دامپزشکم متوجه ضربان قلب بسیار پایین شد و ما را برای معاینه قلب به کلینیک معرفی کرد. در آنجا سونوگرافی قلب انجام دادند, سونوگرافی شکم, شمارش خون, نوار قلب و غیره, برنامه کامل. وقتی بعد از کار می خواستم او را به آنجا ببرم, دکتر به من گفت, که قلب و کلیه ها کاملاً بیش از حد بارگذاری شده اند, این دلیل خستگی و بی اختیاری است. دکتر به دلیل عدم تعادل جزئی الکترولیت به ادیسون مشکوک شد, اما به دلیل حمله زنبور عسل تنگ است 2 هفته‌ها قبل نمی‌توانستیم آزمایش ACTH را انجام دهیم, ما مجبور بودیم 4 هفته ها صبر کنید... پس تصمیم گرفتیم, برای تثبیت آنها با انفوزیون بتوان آزمایش را انجام داد. متأسفانه، با وجود تزریق، او به تدریج بدتر شد, بنابراین همه دامپزشکان درگیر تصمیم گرفتند, که او تحت درمان ادیسون قرار خواهد گرفت. ما با پردنیزولون و فلودروکورتیزون شروع کردیم (استونین) و بعد از چند روز دوباره تقریباً خود قدیمی خود شد. در هفته های بعد، پردنیزولون را کاهش دادیم, در نتیجه، عوارض جانبی نیز ناپدید شد, اما قلبش ثابت بود و دوباره فعال بود. به مدیریت دارو عادت کردم و یاد گرفتم, خودمان به صدای قلب او گوش دادیم و سرانجام به آموزش امداد و نجات بازگشتیم و به زودی اولین ماموریت هایمان را انجام دادیم, جایی که او همیشه به شیوه ای مثبت مورد توجه قرار می گرفت, زیرا او در کار بسیار شاد و در عین حال بسیار حرفه ای و قابل اعتماد است. ما در کار امداد و نجات کوهستان مرتفع و کار آوار تخصص داشتیم, جایی که آنها جمع و جور هستند, اما هیکل ورزشی (18کیلوگرم) یک مزیت بزرگ نسبت به سگ های بزرگتر و سنگین تر مانند DSH یا لابرادور. بنابراین ما با هم یاد گرفتیم که چگونه با هم پرتاب کنیم, صعود با طناب, تله کابین و خیلی چیزهای دیگر.

سامر 2019 ما از مکزیک به اکوادور نقل مکان کردیم, جایی که ما به تمرین ادامه می دهیم, اما خیلی ناگهانی از مدرسه ام اجازه گرفتم, با سگ هایم در مدرسه با بچه ها و جوانان کار کنم. اکنون گراز کوچک وحشی یک سگ نجات است, اما نه یک سگ درمانی, و بنابراین فقط به عنوان ذخیره در نظر گرفته شده بود, اگر یکی از واقعی من است
سگ درمانی سالمندان لغو می شود. در طول موج گرمای شدید, جایی که دو سالمند نمی توانستند کار کنند, بنابراین روز بزرگ او فرا رسید, و مانند قبل با هر چیز دیگری, او خیلی سریع یاد می گیرد. اکنون, چند ماه بعد, او از دانش آموزان می گیرد (و همکاران و طبقه اجرایی و خدمات- و نگهبانان مدرسه) عبادت می شود و ما به انواع رویدادها و گردش ها دعوت می شویم, تمام ترفندهای جالب خود را به نمایش بگذارند و بگذارند دنبال شاگرد بگردند...

به طور خلاصه 2 سال ها پس از تشخیص او، ما فقط دو بار مجبور شدیم داروهای او را تنظیم کنیم, یک بار، به دلایلی که برای ما نامعلوم است، او دچار بحران شد و مجبور شد چند روزی در کلینیک با تزریق IV بماند., اما جدا از آن او یک سگ نجات معمولی است و به زودی سگ درمانی می شود. تنها, چیزی که باید در نظر بگیرم, است, همیشه پردنیزولون همراه خود داشته باشید, زیرا هم ماموریت های جستجو و هم روزهای کاری در مدرسه استرس زا هستند. به معنای مثبت, اما همچنان استرس زا.

در اوقات فراغت در کوه های مرتفع پیاده روی می کنیم, به شنا بروید یا دوچرخه سواری کنید. او کاملاً همه چیز را انجام می دهد (یا حتی بیشتر), کاری که یک سگ غیر ادیسون انجام می دهد, فقط با انرژی مثبت زیاد.
در کنار: دامپزشکان اکوادوری من از آنها به عنوان نمونه ای برای دانشجویان دامپزشکی خود استفاده می کنند, از آنجایی که اکثریت قریب به اتفاق هرگز یک بیمار آدیسونی را ندیده اند.

اسپانیایی

داستان آناناس
در فوریه 2016, در چولولا زندگی می کرد, مکزیک با سه چوپان من (آلمانی و بلژیکی, همه نجات یافتند) وقتی یکی از دوستان به من زنگ زد که توله سگی را در یک کیسه زباله دربسته در پیاده رو پیدا کرده است., در شرف خفگی. پس من رفتم, توله سگ را برداشتم و به دامپزشکم معرفی کردم. 4 هفته ها, حدود 1000 گرم. بلافاصله خانواده ای پیدا کردیم که می خواستند او را به فرزندی قبول کنند, آنها فقط باید قبل از بردن او سازماندهی می کردند. ولی…هرگز اتفاق نیفتاد و بیشتر از آنچه انتظار داشتیم با من ماند.

او به سرعت با زندگی در میان چوپانان بزرگ سازگار شد و سالم بزرگ شد. شاگردانم اسمش را گذاشتند آناناس چون در آن زمان میوه ها را می دیدیم. او عاشق همه شد اما کسی او را قبول نکرد. من یک توله سگ بسیار شجاع بودم, امن و هوشمند, بنابراین ما شروع به آموزش او کردیم. در اطاعت می درخشید, ترفندها و -با وجود کوچک بودن در مقایسه با چوپانان– هنوز راه اندازی گارد و حفاظت. وقتی می پوشیدم 6 ماهها با من او را رسماً "مال من" اعلام کردیم و همچنین آموزش جستجو و نجات او را آغاز کردیم, همانطور که متوجه شدیم برای کار بو بسیار مناسب است..

البته آنجا تنها تقاطع خیابان بود و در ابتدا با یک مربی شبه برخورد کردیم که گفت فایده ای ندارد و بلابله, اما بالاخره مربی ای پیدا کردیم که پتانسیل خود را دید و به زودی نتایج چشمگیری دیدیم.

در ماه آگوست 2017, بعد از یک جلسه تمرینی سخت, او خسته به نظر می رسید, غمگین بود و ادرار هنگام خواب بیرون آمد. روز بعد او را از نظر عفونت ادراری معاینه کردیم, منفی بود. به او چند روز استراحت دادیم و خیلی زود به حالت عادی برگشت.. زمانی که او به تمرین بازگشت، همین اتفاق افتاد: خسته, بی اختیاری. در آن زمان دامپزشکم متوجه ضربان قلب بسیار پایین او شد و ما را برای معاینه قلب به کلینیک فرستاد. یک اکو قلب انجام داد, سونوگرافی قلب و شکم, فشار را تحمل کردند, آزمایش خون…همه. وقتی دنبالش رفتم, متخصص قلب و عروق به من گفت که هم قلب و هم کلیه ها پر بار هستند و به همین دلیل خیلی خسته هستم. دکتر به دلیل عدم تعادل خفیف الکترولیت و مشکل قلبی به ادیسون مشکوک شد.. به دلیل حمله زنبور دو هفته قبل، پینا یک تزریق کورتیزون دریافت کرده بود., بنابراین ما نتوانستیم آزمایش تحریک ACTH را انجام دهیم. پزشکان گفتند باید صبر کرد. 4 هفته ها تا بتوانید آزمایش را انجام دهید, شاید بتوان مدتی با سرم کلرید سدیم تثبیت شد و در نهایت آزمایش را انجام داد.
متاسفانه, حتی با سرم ها، وضعیت او بدتر شد و پس از چند روز همه دامپزشکان درگیر تصمیم گرفتند که درمان ادیسون را شروع کنند.. با قرص پردیسون و فلودروکورتیزون شروع کردیم (استونین) و در چند روز مثل قبل قوی و شاد بود. ضربان قلب او عادی شد و کم کم توانستیم دوز پردنیزون را کاهش دهیم, با این کار عوارض ناپدید شد.

پینا یک سال و نیم بود که تشخیص داده شد.

او پایدار بود, من به مدیریت داروهای او عادت کردم و بالاخره توانستیم به تمرینات برگردیم. به زودی اولین عملیات جستجو و نجات را انجام دادیم و او با شخصیت صمیمی و شاد و حرفه ای خود در امر جستجو، دلها را به دست آورد.. ما در نجات کوهستان های مرتفع و سازه های آوار / فروریخته تخصص داریم که او به دلیل جثه فشرده و ورزشکارش (18کیلو) مزایایی با چوپانان یا کشاورزان سنگین وزن دارد. بنابراین, ما شنا کردن را یاد می گیریم, طناب رفتن, سوار تله کابین و هر نوع وسیله نقلیه شوید.

در تابستان 2019 ما به اکوادور نقل مکان کردیم, جایی که به تمرینات ادامه می دهیم, اما ناگهان از مدرسه ام اجازه گرفتیم, برای کار با سگ ها در مدرسه. آناناس به عنوان یک سگ جستجو و نجات تنها به عنوان جایگزینی برای دو سگ درمانی من برنامه ریزی شده بود.. در یک موج گرمای شدید, زمانی که دو سگ درمانی به دلیل سنشان نتوانستند کار کنند, زمان آناناس فرا رسیده است و…او خیلی سریع یاد گرفت. اکنون, ماههای بعد, او توسط کل مدرسه تحسین شده است (دانش آموزان, همکاران, رئیسان, والدین, کارمندان) برای شادی همیشگی اش, برای دانستن نحوه انجام بسیاری از ترفندها و برای ایجاد امنیت برای گشت و گذار.

در دو سال تشخیص او فقط دو بار مجبور شدیم داروهایش را تنظیم کنیم., من همیشه مقداری پردنیزون با خودم حمل می کنم (هم جست‌وجو و هم کار در مدرسه از او بسیار می‌خواهد و باید در روزهای کاری پردنیزون بیشتری به او بدهم) اما در کنار آن او یک سگ جستجو و نجات معمولی و سگ درمانی آینده است.
در اوقات فراغت به پیاده روی می رویم., از کوه ها بالا می رویم, دوچرخه سواری می کنیم یا شنا می کنیم. آناناس کاملاً همه کارها را انجام می دهد (یا بیشتر) سگ بدون آدیسون چه می کند؟, فقط با انرژی اضافی.
دامپزشکان اکوادوری من از آن برای آموزش ادیسون به دانشجویان دامپزشکی خود استفاده می کنند، زیرا اکثر آنها قبلاً موردی از ادیسون را ندیده اند..
برای به دست آوردن قلب های بسیاری, دوستانم یک خالکوبی آناناس به من دادند و نیمی از خانه من تزئین آناناس است.. نام مستعار او "دم بیقرار" به دلیل شاد بودن است, و وقتی او را می بینند, هیچکس به بیماری او مشکوک نیست.

آناناس - نمونه را ادیسون
تصویر کلیک کنید تا تصویر را بزرگ

 

این اوزی است! ما او را به عنوان یک نجات دهنده 6 ماهه پذیرفتیم. بردر کولی/تریر استرالیایی بر اساس آزمایش DNA مخلوط می شوند. وزن او است 48 پوند. زمانی که در حال نزدیک شدن بود، متوجه تغییراتی در او شدیم 3.5 ساله (زود 2016). اولین نشانه (در آن زمان به عنوان یک مسئله پزشکی مورد توجه من نبود) یک تغییر شدید در کت او بود. موهایش بلندتر شد و از سیاه به قهوه ای تبدیل شد. او شبیه یک خرس کوچک بود!

سپس در ژوئن, ما به کمپینگ رفتیم و متوجه شدم که او زیاد ادرار می کند. مقادیر زیاد و بسیار رقیق. سپس اسهال گاه به گاه.

هنوز پر انرژی, در تمام این مدت به چابکی ادامه دادیم. سپس یک روز صبح, او نمی خواست غذا بخورد. این نشانه من بود که چیزی اشتباه است. او همیشه عاشق غذا بود. همچنین متوجه شدم که او پس از بازی با توپ مدت طولانی نفس نفس می زند. خیلی طولانی است.

به دامپزشک آن روز در ژوئن 2016, درست قبل از او 4^هفتم جشن تولد. آنها از من پرسیدند که چه علائمی دارد، زیرا او مانند یک کمپینگ خوشحال به نظر می رسد. از نخوردن و نفس نفس زدنش گفتم. بعداً همان روز توانستم او را انتخاب کنم و به او گفتند که مرغ و برنج به او بدهم. خون گرفته بودند و فردای آن روز نتیجه برمی گردد.

صبح روز بعد به تمرین چابکی رفتم, و وقتی برگشتم دامپزشک تماس گرفته بود تا اوزی را در اسرع وقت بیاورد. آنها به بیماری آدیسون مشکوک بودند. آنها آزمایش ACTH را انجام دادند و او اصلاً تحریک نشد. تشخیص در بود!

او یک روز مایعات مصرف می کرد, Percorten داده شد (1.75 میلی لیتر در دوز معمولی), و پردنیزون. من به زودی در مورد دوز کم یاد گرفتم; من فقط در چند روز چیزهای زیادی یاد گرفتم. ارزش وقتم را داشت, زیرا من توانسته ام Pred او را تنها به پایین بیاورم 0.25 میلی گرم در روز و با دوز کم پرکورتن رفتیم (0.6 میلی لیتر) برای شلیک دومش. آن را در زمان 3 ماهها تا سطح K او به بالاتر رود 4.9! سپس پس از چندین ماه آزمایش الکترولیت, ما او را در حال حاضر داریم 0.25 میلی لیتر پرکورتن هر 28 روز. این کمتر از بسیاری از سگ های دیگر است, اما او در این مورد واقعاً خوب عمل می کند.

سپس بهترین بخش: بعد از سه ماه بهبودی, به چابکی برگشتم, تریببال, عمل بینی را شروع کرد, و آموزش ترفند را شروع کرد. من پسر نازنینم را برگشتم. انگار هیچ اتفاقی نیفتاده. او همچنان Agility را در بالاترین سطوح اجرا می کند, در 2018. او به کسب عناوین Masters Jumpers و Standard در چابکی AKC نزدیک است و امیدوارم در مسابقات قهرمانی ناداک در سپتامبر امسال حضور داشته باشم.. او عمل بینی خود را به دست آورد 2 عنوان چند ماه پیش. رفتن برای سطح 3 امسال!

من به این پسر خیلی افتخار می کنم; او واقعا زندگی را دوست دارد و من را مشغول می کند! در اینجا پیوندی به یکی از اجراهای Treibball او است که او بسیار دوست دارد: HTTPS://www.youtube.com/watch?v=bTC1jBJR_jM

اوزی - Thyra P.
نمونه را ادیسون
تصویر کلیک کنید تا تصویر را بزرگ

 

استرلینگ شیرینی من است, مرز کالی شگفت انگیز. نام فانتزی ثبت شده او در AKC Premiere’s Stirling Status است, UD, P-UTD, FDC. از ابتدا, من باور داشتم که او قرار است سگ من باشد. من تقریباً برای اطاعت از مسابقه سگ ها را آموزش داده و نشان می دهم 20 سال‌ها و من برای اولین بار بردر کولی آماده بودم. من به کالیفرنیا رفتم تا توپ سیاه و سفید کرکی خود را بردارم. توله ها مثل جوجه های کوچولو می دویدند, این طرف و آن طرف. از آنجا که آنها علاقه مند به دویدن در اطراف اتاق بودند, توله سگ ها توجه زیادی به غریبه جدید نداشتند (من). سپس دسته توله سگ ها از کنار من رد شدند و یکی از آنها ایستاد و سعی کرد درست روی من بپرد.; او مجذوب من شد. او دوست داشتنی بود و من در همان نگاه اول دوستش داشتم, اما این توله سگ قبلا به خانه دیگری وعده داده شده بود. من کمی ناامید شده بودم اما به پرورش دهنده خود و تطابق او با سگ ها اعتماد کردم. او این توله سگ دوست داشتنی دیگر را برداشت و در آغوش من گذاشت; این توله سگی بود که برای من انتخاب شد. او بامزه بود و مستقیماً از آغوش من بیرون آمد تا بازی کند. پرورش دهنده توله ها را داخل جعبه گذاشت و ما کمی با هم گپ زدیم. او حداقل چهار بار دیگر توله ها را بیرون آورد. همه توله ها مستقیماً از کنار من می دویدند تا بازی کنند و این یک توله سگ کوچک از کنار من می دوید و ترمز می گرفت تا سعی کند در دامان من بپرد., همانطور که پیشتر گفتم, او مجذوب شده بود و من شروع به شکستن قلب کردم زیرا این توله سگ من نبود. سرانجام, آخرین باری که پرورش دهنده توله ها را بیرون آورد و همه آنها به جز یکی از کنار من دویدند, او را بلند کرد و به اشتراک گذاشت که چنین چیزی ندیده است, و خب; او توله سگ من بود. اون توله سگ, همانطور که احتمالا حدس زدید, استرلینگ شگفت انگیز من است.

من و استرلینگ رفتیم تا از مشغله هایمان لذت ببریم, زندگی مشترک فعال, تمرین و دویدن. من عاشق داشتن اولین کولی مرزی ام بودم.

تقریباً زمانی که او یک ساله بود, متوجه شدم که به نظر می رسد دوره هایی دارد که احساس خوبی ندارد. مدفوعش شل بود و خسته به نظر می رسید; نه به اندازه فعال. او را به دامپزشکی می بردم و برای آرام کردن شکمش دارو می گرفت. آزمایشگاه هایش خوب بود. متوجه شدم که او بعد از یک جلسه تمرین مدفوع شل دارد. علامت بعدی که استرلینگ نشان داد، راش کامل بدن بود. استرلینگ در سرتاسر بدنش ضایعاتی مانند چرک داشت. خیلی ترسناک بود! رفتیم دامپزشک. در این مرحله, چون من یک پرستار هستم, شروع کردم به جمع کردن این وضعیت به نظر یک بیماری خود ایمنی یا خود التهابی است. به همان سرعتی که بثورات ایجاد شد, رفت. از آنجا, استرلینگ دوره‌هایی از مدفوع شل داشت, بی حالی, و تب بالا. من او را برای معالجه به دامپزشک می بردم و بخشی از درمان استروئید بود. بعد از درمان, استرلینگ به حالت شگفت‌انگیزش برمی‌گشت و تا قسمت بعدی می‌دویدیم و تمرین می‌کردیم. تعدادی از این قسمت ها وجود داشت. سرانجام, بعد از یکی از قسمت ها, وقتی در تعطیلات بودیم، دامپزشک متفاوتی را دیدیم. من داستانمان را به اشتراک گذاشتم و خیلی ناراحت شدم. او تار شد, "من فکر می کنم او به بیماری آدیسون مبتلا شده است!او تست ها را انجام داد, به او استروئید داد, و مایعات برای تثبیت او. برای این قسمت آخر, گلوکز خون استرلینگ پایین بود; او نمایش غیرمعمولی از ادیسون داشت. حداقل حالا می دانستیم! ارائه آدیسون توسط استرلینگ یک ارائه غیر معمول بود که تشخیص چالش برانگیز را حتی چالش برانگیزتر می کرد.. به آریزونا برگشتیم, آزمایش‌های بیشتری برای کشف بیماری اولیه آدیسون استرلینگ انجام داد, اما با کمبود گلوکوکورتیکوئید - یا با بیماری آدیسون آتیپیک باقی می ماند. استرلینگ از آن زمان در آتیپیکال آدیسون باقی مانده است 2012. از آنجایی که او برای آدیسون اولیه آزمایش کرد، ما هر بار آزمایشگاه‌های او را دنبال می‌کنیم 4 ماه.

پس از دوره تثبیت اولیه, که سخت بود, استرلینگ احساس فوق العاده ای داشته است, دویدن و رقابت کردن. تیم ما برای استرلینگ شگفت انگیز است. دامپزشک ما از درمان ما بسیار حمایت می کند و ما با هم برای بهترین طرح درمانی برای استرلینگ همکاری می کنیم. او از پردنیزون با دوز پایین و برنامه تغذیه ما حمایت می کند.

برای لاف زدن, من و استرلینگ با هم دویدیم و اخیراً 6 مایل دویدیم! ما در اطاعت رقابتی نشان می دهیم و تقریبا همیشه در روبان هستیم. UD (عنوان سگ سودمند) یکی از عناوین برتر اطاعت است. استرلینگ اولین سگ اطاعت من است که به عنوان UD دست یافته است. من هر دقیقه ای که با هم داریم را دوست دارم. به اندازه کافی عجیب, من معتقدم که ما به دلیل ادیسون از پیوند قوی تری برخورداریم.

خارج از دشواری تشخیص, و دوره تثبیت اولیه که ترسناک بود; ما یک زندگی شگفت انگیز با هم داریم. من برای همیشه از مراقبت های پزشکی و منابع Canine Addison سپاسگزارم & گروه آموزش (اهميت دادن). من باور نمی کنم که بدون تخصص و راهنمایی گروه C.A.R.E ما از این مشکل عبور می کردم.. پشتیبانی و دانش C.A.R.E بسیار مهم است. نمی توانم شمارش کنم که چند بار برای راهنمایی و پشتیبانی تماس گرفته ام. این گروه همچنین دوستی و دلگرمی به همراه دارد. یادم می‌آید دومی حدس می‌زدم که آیا باید بدوم و استرلینگ را نشان دهم. سپس سگ‌هایی را دیدم که در گروه C.A.R.E ما مشغول انجام چابکی بودند. من توسط یک Border Collie فوق العاده به نام Idgie در گروه ما تحت تأثیر قرار گرفتم. تماشای لاف‌های ادجی به من دلگرمی داد. در آن لحظه, من تصمیم گرفتم که استرلینگ همیشه سگ من باشد و ما آنطور که در نظر داشتیم زندگی کنیم. شما خواهید دید که من گهگاه ستایش های تیم استرلینگ را می خوانم, در صورتی که کسی فقط به کمی تشویق نیاز داشته باشد.

استرلینگ را هم من و هم من فوق العاده دوست دارم, شوهر حامی که همچنین در حمایت از استرلینگ در مراقبت از خود بسیار مهم است. سگ های آدیسون ما تکان می خورند و می توانند همه این کارها را انجام دهند!

استرلینگ - کندیس وی.جی.
آدیسون غیرعادی
تصویر کلیک کنید تا تصویر را بزرگ

 

وقت آن است که داستان خود را بگوییم, و برای به اشتراک گذاشتن چند خبر خوب. وقتی به گروه CARE فیسبوک پیوستیم, این به دنبال پیشنهاد یکی از دوستان در یک گروه دیگر در فیس بوک در مورد نژادهای بلژیکی شپرد بود. نمی دانستم که ما به کمک نیاز داریم و می توانم مراقبت از علی را بهبود بخشم. علی بحران آدیسون خود را تمام کرد 5 سال قبل, و او با ثبات بود 2.5 میلی لیتر پردنیزولون روزانه و یک واکسن ماهانه, در دامپزشکان, از 2.5 میلی لیتر از Percorten – با دقت با توجه به وزن او محاسبه می شود (که بعداً متوجه شدم راهی برای تنظیم دارو نیست).

من و شوهرم بیش از یک بار "آن صحبت" را داشتیم. آیا واقعاً مهربان ترین کار را برای درمان بیماری او انجام می دادیم., زنده نگه داشتن او? برکت بده, او خیلی "سیم دار" بود,پرش, و عصبی از همه چیز. دختر شجاع نترس من دیگر. او درنده بود! گرسنگی تمام مدت. دیدنش دردناک بود. خیلی برایش متاسفم که برایش پوسته های بزرگ برگ کاهو می خریدم تا او را سیر کنم.. هر چیزی برای قرار دادن چیزی در شکم او بدون اینکه چاق شود. او آنها را گرگ زد.

با وجود دادن هر روز به او کپسول کرنبری, او عفونت های مثانه بی شماری داشت. به نظر می‌رسید که او هرگز از آنها پاک نشده بود و دائماً برای کنترل آنها آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کرد. خز او بسیار نازک و درشت شده بود. شپرد بلژیکی دارای کت دوتایی است, اما او دیگر هیچ گونه خز گرم کننده نرمی نداشت. فقط خز بیرونی, با لکه های طاس حتی در آن. هیچ کدام از ما هرگز یک شب کامل نخوابیدیم. هر شب او نیاز داشت دو بار بیرون برود, بعضی از شبها سه بار.

اما پس از آن من اسناد اینجا و توصیه هایی را خواندم که به دیگران کمک می کرد تا سگ های خود را از سطح دوز درمانی که علی در نظر گرفته بود به سطح جایگزینی بیولوژیکی پردنیزولون و پرکورتن V کاهش دهند.. من یک دانشمند زندگی هستم و همه چیز آنقدر منطقی بود که تصمیم گرفتم آن را امتحان کنم. من بی سر و صدا سوار شدم و پردنیزولون علی را کم کردم, به تدریج و به آرامی. و تو چه میدانی, او عالی عمل کرد. کمی طول کشید, اما او در حال حاضر پایدار است 0.5 میلی لیتر در روز - یک پنجم دوز اولیه او!

به محض اینکه دیدم او با دوز کاهش دهنده پردنیزولون بهتر عمل می کند, به دامپزشک دوست داشتنی خود گفتم که می خواهم پرکورتن او را کاهش دهم و دوز او را بر اساس الکترولیت هایش قرار دهم., نه وزنش. برای شروع کلی دعوا داشتیم, اما زمانی که متوجه شد می‌خواهم درمان او بر اساس نتایج "لیت" او باشد, او کاملاً حمایت می کرد. ما به تدریج دوز او را کاهش داده ایم, و آخرین شلیک او بود 0.5 میلی لیتر زایکورتال (ما از Percorten تغییر مکان دادیم). شاید پایین به 0.4 میلی لیتر این بار, اما به زودی خواهیم دانست. چند ماه قبل, من خودم شروع به زدن شات های او کردم. تا حدی برای کاهش هزینه‌های اضافی آزمایش‌های ماهانه لایت, اما بیشتر برای جلوگیری از رفتن علی به دامپزشکی اغلب. او بسیار شجاع است, اما او در زندگی کوچک خود اغلب به دامپزشکی مراجعه کرده است.

چرا الان اینو بهت میگم? خوب, ما تازه از علی برگشتیم 28 روز "لیتز خون گرفت و دامپزشک ما با افتخار به من گفت که صاحب سگ آدیسون دیگری را متقاعد کرده است که همان رژیم درمانی کاهش دهنده را شروع کند.. و, او را برکت دهد, او پیشنهاد کرده است که آنها می توانند برای کمک به جبران هزینه های اولیه، شروع به انجام شلیک ماهانه کنند, من را به عنوان مثال ذکر کرد.

پس, جدای از این که سگ دیگری به زودی احساس می‌کند خیلی کم‌تر می‌شود, من یک درس دیگر یاد گرفتم. در متقاعد کردن دامپزشکان ما برای رفتار با سگ‌های ما به روشی که ما آموخته‌ایم چیزی است که آنها نیاز دارند, فقط با دوز جایگزین, سپس آن‌ها این دانش را می‌گیرند و با سایر سگ‌های آدیسون که تحت مراقبت خود هستند، استفاده می‌کنند. با گفتن آن, به نظر می رسد کورکورانه بدیهی است که آنها این کار را انجام می دهند, اما راستش به ذهنم خطور نکرده بود.

به روز رسانی: دو سال دیگر از نوشتن این مطلب می گذرد. از همه کسانی که اینجا در CARE هستند برای کمک به سگ های ارزشمند ما و ما تشکر می کنیم, والدین حیوان خانگی مضطرب هلیکوپتری آنها. مفتخرم که از من خواسته شد تا آن را برای هفته آگاهی سگ ادیسون به روز کنم 2020.

علی عزیزم به شکوفایی خود ادامه می دهد. برای بیش از 2 سال در حال حاضر, او ثابت بوده است 0.5 میلی لیتر پردنیزولون روزانه. من به کاهش ماهانه زایکورتال او ادامه دادم, توسط تست‌های ماهانه لایت هدایت می‌شود, تا اینکه به سطحی رسیدیم که او را برای آن ثابت نگه داشت 28 روز. دختر بیچاره من, که داده شده بود 2.5 میلی لیتر Percoten V هر ماه برای 5 سال فقط به دوز کوچک ماهانه نیاز دارد 0.3 میلی لیتر.

سال گذشته یک توله سگ نر بلژیکی شپرد گرفتیم. فکر می‌کردم علی ممکن است از نداشتن مسئولیت سگ برتر در بسته کوچک ما قدردانی کند. چه می دانستیم! به تازگی اولین تولدش را جشن گرفته است, سایه اکنون یک پسر بزرگ است, بلندتر, و سنگين تر از علي. اما دختر دلیر و نترس عزیزم هنوز قاطعانه سگ برتر است. کتش پر است, نرم, و از سلامتی بدرخشید. باید اعتراف کنم که او هنوز وعده های غذایی خود را می پیچد, اما آن گرسنگی ناامیدانه فقط در حافظه من باقی می ماند. هر دوی ما بیشتر شب ها می خوابیم. این روزها, این من هستم که باید بلند شوم, نه او. و او خوشحال است. چشم روشن و دم پرپشت. اون الان کنار منه, در آغوش گرفتن روی مبل, تایپ کردن را بسیار دشوار می کند.

حتی من فراموش می کنم که او بیمار است. این فقط بخشی از روتین من است که همراه با صبحانه به او دارو بدهم, سریع, آسان, و اصلاً موضوع مهمی نیست. شات ماهانه او در حال حاضر روتین است. یقه شب قبل. در حالی که او در جای دیگری است، داروهای او را داخل سرنگ بریزید, و سپس به سرعت آن را در حالی که او از صبحانه خود لذت می برد به او بدهید. ولی بذار مریض بشه, با هرچیزی, و من بلافاصله دوباره آن مادر سگ مضطرب هستم. بعضی چیزها هرگز تغییر نمی کنند!

علی - شرلی سی.
نمونه را ادیسون
تصویر کلیک کنید تا تصویر را بزرگ

 

سیمبا در فوریه متولد شد 23, 2007. او به عنوان سگ خدماتی برای یک پسر اوتیسمی آموزش دیده بود و "برادرش" او را بسیار دوست داشت. درست قبل از تولد 2 سالگی اش, او به زمین افتاد برخی از پله ها. او در دامپزشک به پایان رسید, به عنوان بسیار بی حال و قادر به راه رفتن. Bloodwork منجر به تشخیص "را ادیسون گستاخ" (هیچ آزمون ACTH). او یک شات از دگزامتازون و برخی از مایعات IV داده شد, سپس به خانه فرستاده به Florinef, "برای 2 ماه, پس از آن متوقف و حفظ پردنیزولون در دست اگر او شروع به سقوط در خانه. "پرونده پزشکی او می خواند مانند یک داستان ترسناک. در نوامبر 2010, او یک "ممکن است" بحران Addisonian حال, با پتاسیم خود را در 5.6 (محدوده تا 5.8). سیمبا ظاهرا به حال در مجموع 3 بحران در حالی که با اولین خانواده اش, و سپس 4 در زمان تسلیم شدن به استاندارد نجات پودل رنج می برد.

در سن 6, سیمبا در نجات وارد & نگهداری فرزند. نجات و اعضای جامعه آدیسون کمک کرد تا دریافت سیمبا در راه راست, تعویض او را از Florinef به Percorten و او در مرحله بعدی زندگی او آغاز شده, که بسیار شادتر!

کیت و من برای یک خواهر و برادر برای رودخانه ما به دنبال شدند, که کاملا دوست ندارد به عنوان یک سگ "تنها". من زیر شده است بسیاری از سگ موجود در نجات, و سپس سیمبا به نظر می رسد. او مانند یک کلون از رودخانه در ظاهر بود, تنها حتی بیشتر زیبا. من فقط می تواند چشم من از این پسر دوست داشتنی را ندارد. ما فقط از دست داده بود 2 سگ در چند سال, یکی از سرطان, دیگر به علت عوارض ناشی از غیر قابل جراحی شنت چند کبد. تماس با من در نجات سعی کردم به من حرف دور از سیمبا, گفت ما با مسائل سزاوار, اما به نوعی ما احساس ما حق مردم برای سیمبا بود و او حق را برای ما بود. سیمبا در خانواده ما در ماه مارس وارد 23, 2013, طولانی نیست پس از تولد 6 خود, با مجموعه ای از صفحات گسترده, قرص, و دستورالعمل. سر من بود و نخ ریسی. من هیچ چیزی در مورد می دانستند به ادیسون, به جز آن که یک کلمه بسیار ترسناک بود. مادر رضاعی او, Katey, من اطمینان داد که ما را حمایت کامل خود را همراه جامعه آدیسون دارند. من یک گروه پشتیبانی پیوست نسبتا به سرعت، اما قبل از ارسال مدتی منتظر. در حال شخص خجالتی, دشوار بود به صحبت کردن به یک دسته از غریبه ها, حتی اگر آنها فقط آنلاین بودند. خوب, آن را به بهترین کاری که من کردم. برای سیمبا, خوب بود چون من کمک فوری خرید و فروش با او کردم, و برای من خوب بود - من بسیاری از دوستان جدید با ارزش ساخته شده, مردم با آنها من در یک چیز مشترک - همه ما دوست سگ ادیسون ما. سیمبا شده بود "آگهی" در سراسر این قاره و حتی در انگلستان, بنابراین او با گروه خود را از تحسین آمد, و کیت و من به گروه با او سراغ.

در پایان ماه ژوئن 2013, فقط 3 ماه پس از ما او را به تصویب رسید, سیمبا از کامیون کیت را شروع به پریدن کرد از در گاراژ و پای او را شکست. چه بعدی برای این عزیزم پسر! این یک استراحت بسیار بد بود و او به پایان رسید تا با یک ورق فولادی در بازوی خود را به همراه سیم همه پیچید دور مچ دستش. ما گفته شد که در آن بود 90% شانس که آن سرطان بود, بنابراین برای قطع عضو ممکن است به دنبال درمان شیمی آماده شد. سیمبا خوش شانس بود و جا به 10% واضح! او مانند یک سپاهی با آتل خود و پوشیدن "کلاه سر گذاشتن او بود,"و پس از آن فقط زمانی که او شفا یافته است, حال برای رفتن به عقب 6 ماه بعد به صفحه حذف.

بنابراین ما می آیند تا 2 سال از آنجایی که ما سیمبا به تصویب رسید - او بوده است چنین شادی. او شخص خود است ","سگ های دیگر را دوست ندارد. او یک انزواطلب است, و "ورزش تحمل." فهرست خود را از MEDS تا تقریبا ناپدید شد - یک بار به درستی دارو, مسائل قبلی پوست ناپدید شد, ریختن متوقف. سیمبا تماشا سگ های دیگر بازی اما در واقع هرگز آموخته است که چگونه به شرکت زمانی که او جوان بود. او به مقدار زیادی از "جوانان سرگرم کننده" خود بودن اوتیسم خدمات سگ, و بودن بسیار بیمار. اما زمان خود است آمده است - او دارای تولد 8 مورد اتفاق می افتد - و او تا به مامان & بابا که او را دوست دارم از صمیم قلب و هر کاری برای او انجام, رودخانه برادر که لذت می برد داشتن او در اینجا, و Pinot خواهر جدید است که کاملا فراموش نکرده است که او در او growled روز اول او در اینجا بود, اما او شل کردن. سیمبا به معنی "شاهزاده" و این چیزی است که او است!

Pinot نوعی سگ پاکوتاه / مینی مخلوط نوعی سگ پشمالوی باهوش است, متولد May 4, 2009. او برای زندگی 5 سال در یک خانواده که من می دانم هیچ چیز. اما درست قبل از او 5^هفتم جشن تولد, او به درمانگاه اورژانس با انسداد ادرار آورده شد و یک بار آنها او را قوی کردم به اندازه کافی, او تا به حال سیستوسکوپی ادرار. او در خانه و یا فرستاده شد اما در روز بازگشت دو در بحران. دامپزشک می خواستم برای تست را ادیسون اما در آن زمان خانواده اش نقطه شکستن خود رسیده بود و درخواست که او به خواب قرار داده. دامپزشک مرتب به او را به او تسلیم و او با ACTH در آغاز ماه مه تشخیص داده شد. او سپس برای آینده زندگی می کردند 4 ماه در درمانگاه. ما در کلینیک با رودخانه یک روز بود و آنها در مورد Pinot به ما گفت و او به ارمغان آورد به ما ملاقات. او محدود در, تا منعکس بر روی نیمکت, و فقط می تواند انرژی خود را کنترل نمی. او یک توپ از کرک و cuteness بود. در حال حرکت, SPIN (سگهای پشمالویی استاندارد در نیاز) کنترل از او و کیت و جو در زمان و من او را پرورش. Pinot درخشان است! روز اول او, او به معنای واقعی کلمه بر روی هر دو کیت ضامندار & رودخانه, و به این روز هر دو آنها فشار اصلی او هستند. در کلینیک, آنها به او شده بود 1.0 میلی گرم پردنیزون هر روز و او وزن مورد 14 پوند. پس, Pinot مشکلات شدید بی اختیاری به حال. ما در کاهش Pred او کار می کرد اما حتی زمانی که آن را به 0.2mg بود, او هنوز هم نشت شد. ما سعی دادن Propalin او (میکرو ویو) تنها با برخی از موفقیت. اما یک بار او شروع به گرفتن Stilbestrol (DES) روزانه, او تا به طور کامل خشک شده است.

شما می توانید تصور کنید که SPIN شد دقیقا نمی عجله کردن پای خود را با افرادی که می خواستم به اتخاذ این موجود کاملا عزیزم. برخی به اندازه کافی علاقه مند به مورد را ادیسون یاد بود & او در نظر, اما نشت شکن معامله شد. همیشه, من در مورد چگونگی فوق العاده او در حال نوشتن بود, من در حال سقوط بیشتر و بیشتر در عشق با او خودم. ما خواهد شد در حال حرکت در مدت کوتاهی که نیاز به یک 7 روز سفر جاده ای و از آنجایی که ما در حال حاضر به حال 2 سگهای پشمالویی استاندارد, ما فکر نمی کنم ما می تواند یک اتخاذ 3^سوم. ما در نهایت تصمیم به "بال آن" - Pinot بسیار ویژه بود که اجازه هر کس دیگری او لذت بردن از. او با ما تعلق, و ما با او تعلق. و علاوه بر, چگونه می تواند ما حتی از گرفتن او به دور از رودخانه فکر می کنم! پس, در دسامبر. 21, 2014, Pinot ما برای همیشه شد. او چنین لذت است. او به شما دست یک کفش راحتی زمانی که شما در آمده, اگر چه ممکن است شما نیست, اما از آن است که با چنین تکان دادن ادم بیکار و تنبل عزیزم که شما فقط باید آن را به هر حال ارائه. او کاملا معتاد است به جیر جیر اسباب بازی - بزرگتر و squeakier بهتر - این اعتیاد که او با رودخانه سهام است و آنها مجبور چند مناقشات سیاسی بیش از "بهترین" یک. Pinot قلب ما را دستگیر کرده است و آنها را برای همیشه حفظ خواهد کرد.

 

کلارا در 12th of آگوست متولد شد 2009. او همیشه یک توله سگ شاد و پر جنب و جوش بود, یک بچه شیطان با کنجکاوی بزرگ برای همه چیز جدید. تغییرات پس از اولین گرما او آمد. او خوار ضربه زننده شد, که من فکر کردم مربوط به تغییرات هورمونی شد. او آرام شد و به شدت واکنش نشان داد هنگامی که سگ خیلی نزدیک بود, حتی بهترین دوستان سگ او. خز سیاه و سفید در پاهای جلویی او تبدیل خاکستری.

سپس دوباره دوره های طولانی بود وقتی که همه چیز به نظر می رسید خوب. مدت کوتاهی پس از تولد 3 او, همه چیز بدتر. او یک عفونت گوش بسیار بد با باکتری چند مقاوم در برابر به حال. برای دریافت التهاب کنترل, کانال گوش تحت بیهوشی عمومی تمیز شدند. لغزش آغاز شد. او شروع به امتناع مواد غذایی خود را. گاهی, او برای خوردند هیچ چیز 3 روز. گاهی, او تا به حال اسهال یا استفراغ. در اوج ناامیدی, ما شروع به شوخی که به زودی ما را ورودی خود ما را در درمانگاه دریافت. عفونت گوش هنوز هم باعث شد مشکل و کلارا تمیز کردن گوش او دوم تحت بیهوشی عمومی کردم.

در ضمن, او بارها و بارها به اسهال به حال, استفراغ, و یبوست. ما شب کریسمس و سال نو در درمانگاه صرف. آزمایش برای انگل منفی بود. bloodwork عالی بود. عفونت گوش نگه داشته به آینده.

زمستان 2012/2013, ما آب و هوا فوق العاده بود. بسیاری از برف و آفتاب. سگ من دوست دارم برف و کلارا خود را از طریق برف کشیده. او هیچ سرگرم کننده بود. شما می توانید ببینید که او این کار را به خوبی. بسیاری از زمان او خواب. دامپزشکان در بر داشت بدون هیچ دلیل.

در ماه فوریه 2013, آن را حتی بدتر بود. اسهال, استفراغ, او به نظر می رسید که درد دارد., مواد غذایی خود را رد, اما مقدار زیادی آب نوشید. دامپزشکان گفت:, "ما باید صبر کنید. این می تواند به دلیل گرما او باشد. "روز بعد وقتی که من به خانه آمد, من تا به حال یک حس غریب – چیزی رفت بسیار اشتباه اینجا. من را به بیمارستان سوار دوباره و دامپزشک می خواستم به من ارسال دور, “ما نمی توانم هر چیزی پیدا. من فکر می کنم آن گرما او را!”

این بیش از حد بود. من عصبانی بود و درخواست تحقیقات بیشتر. “چیزی اشتباه است با کلارا است. من نمی خواهد بروید!! آیا شغل شما!” آنها تست کامل خون انجام داد و پس از آن, دامپزشکان بسیار نگران بود. پتاسیم او بود 7.6 در طیف وسیعی از 3.5-5.8. سدیم او بود 139 در طیف وسیعی از 144-160. bloodwork به ما گفت زندگی خود را در خطر بود. او به طور کامل خشک شد. سرانجام, آنها برای علت نگاه. مسمومیت, سونوگرافی کلیه, لپتوسپیروز. او IV با کیسه های تزریق داده شد. من می توانم کلارا خانه را. ما هر روز به درمانگاه رفت و آنها آزمایشات بیشتر انجام. آنها از نارسایی کلیوی صحبت کرد اما هیچ علت. ارزش خون کلارا تنها توسط تزریق اما حتی برگزار شد که بسیار کمک نمی. ارزش خون بدتر بود. برای روز, او نیروی تغذیه شد, اما او وزن بیشتر و بیشتر از دست داده. او به ICU منتقل شد و ما به او از دست دادن آماده شد. دامپزشکان گفت: آنها می خواستند برای تست یه چیزی. آنها گفتند از آن می تواند بیماری Addison's و می خواستم برای انجام آزمون ACTH. علت کشف شد. کلارا به حال به ادیسون و درمان آغاز شد. روز بعد, من می توانم به خانه او را.

او به سرعت بهبود و همه چیز به نظر می رسید خوب. اما, او به عنوان قوی به عنوان سگ سالم نیست. به همین دلیل من از Florinef روشن کرده اید به Percorten.

با کمک گروه, ما کار می کرد برای پیدا کردن Klara's بهترین دوز. اکنون, او وزن 27 کیلوگرم و 0.40ml از Percorten هر دریافت 28 روز و از 1mg پردنیزون روزانه. برای من, آن را مانند یک معجزه است تا ببینید که چگونه او زندگی خود را برخوردار بدون هیچ گونه محدودیت. اکنون, تقریبا 2 سال بعد, کلارا احساس بهتر از همیشه. تعویض به Percorten شد بهترین تصمیم تا کنون. Klaraismentallybalanced,خوش, جسور, و شجاع. و بعد از در طول روز در محل کار(او دستیار مربی من است, من یک مربی سگ هستم) او هنوز هم تا به انرژی از چپ به بازی شادی به طور کامل با برادرش و من!

من Annet هستم و در هلند زندگی می کنند. ما داریم 4 سگ, دو انگلیسی کاکر Spaniels, فرزندان و یک بلژیکی اشتر. یکی از cockers – نام خود را Flip است و او است 4 ساله – است را ادیسون از آوریل 2014.

او تن آب نوشید و نه خود بخود هیجان انگیز خود را برای چند هفته بود. پس به عکس های سالانه خود را هنگامی که سگ, از او خواستم اگر دامپزشک می تواند bloodwork کل خود را چک کنید, زیرا او به خوبی نمی. وقتی رسیدیم خانه, فلیپ زیر میز ناپدید شد و در آنجا ماند, او حتی بیرون آمدن برای درمان. و این چیزی است که به طور کامل تلنگر است…. بعد از چند ساعت دامپزشک زد و گفت که پتاسیم خود را بالا و خطرناک بود و سدیم بسیار کم خود. بنابراین او گفت من شک او بیماری آدیسون. پس از سفر در جهان آدیسون’ برای تقریبا یک سال در حال حاضر, من می دانم که دامپزشک من با تشخیص آن این اوایل فوق العاده بود! او می خواست اعلام با آزمون ACTH, اما معلوم شد که آزمون در هلند در آن زمان بود در دسترس نیست, نه در یک دامپزشک و نه در یک مدرسه veterianarian! بنابراین فلیپ هرگز قطعی شد تشخیص با استفاده از آزمون ACTH به دلیل آن را به سادگی امکان پذیر نخواهد بود. او فلودروکورتیزون و هیدروکورتیزون کردم و بعد از مدتی کمی در ادیسون جهانی’ من او را از شیر گرفته هیدروکورتیزون به طور کامل. پروتکل هلندی برای ادیسون، فلودروکورتیزون و دوز بالا هیدروکورتیزون برای بقیه عمر سگ است. دامپزشک من گفت خوب به او شیر مادر گرفتن آبی, اما پس از آن او به من گفت که او آن می ترسید, چرا که از این پروتکل. در ادیسون است البته یک بیماری نادر است به طوری که آنچه او می دانست و هرگز سوال.

اما آن را بسیار خوب پیش رفت تا تلنگر تنها فلودروکورتیزون حال. تنها چیزی که فلیپ بود، بهترین خود را در انجام آن نیست و ما به پایان رسید تا تنظیم دوز خود را تقریبا هر دو هفته. وزن فلیپ 18 کیلوگرم و مجبور 0.8175 fludro میلی گرم. او گلوکو بیش از حد در دارو بود, که برای مطمئن بود! او همیشه یک سگ خروجی است, اما این مسخره بود, ناله زمانی که او یک کمی هیجان زده شدم (بنابراین با بیرون رفتن برای پیاده روی, گرفتن درمان, گرفتن شام, فکر ما قرار بود غیره), فلیپ ضعیف…….
خوشبختانه من در بر داشت یک فرد است که می تواند Percorten ارائه (و یا به جای آن شخص من در بر داشت) و این منجر به یک رویداد به یاد ماندنی در 5 ژانویه 2015: فلیپ سگ اولین بار در هلند بود که تزریق Percorten!

او در حال انجام بزرگ بر روی آن, شخصیت او عادی است, موهای او در حال تبدیل شدن به رنگ قرمز دوباره (به جای تبدیل شدن توری و توری) و آن را دوباره در حال رشد است.

من عاشق به ارسال, اما من بشین اینجا در یک صفحه خالی خیره, می ترسم که من می توانم داستان عدالت پپسی نمی. من این داستان به اشتراک گذاشتن با همه شما به امید که آن شخص دیگری کمک خواهد کرد. ما پپسی به تصویب رسید که او در مورد بود 6 ماه در دسامبر 2003. او مانند یک سگ منحصر به فرد و شگفت انگیز بود, اما در راه خاص خود را دارند و همه آنها نمی?

پپسی یک توله سگ-هود عمدتا نرمال داشتند, اما از بیماری رنج می برند بیش بود از ترین سگ انجام. پس از او تبدیل سه, او زخم در فرج او توسعه یافته. پس از چند سفر به دامپزشک, و پس از آن تعویض دامپزشکان, و تلاش برخی از گزینه های بیشتر, ما جراحی با توجه به بازسازی فرج او. اما, او شروع به رفتن به سراشیبی سرعت. او از دست دادن وزن, در اهتزاز, و بیشتر از همه, من فقط می دانستم که چیزی اشتباه بود. ما به دامپزشک پس از دامپزشک رفت و در آنجا همه آنها من را رد کرد و گفت که او بود "فقط سن و حل و فصل کردن." در این زمان من او را در دفتر دامپزشک را هر هفته برای ماه. ما حتی سعی تعویض دامپزشکان چند بار. انرژی خود را به سرعت کاهش شد. بزودی, او نمی تواند حتی از حیاط راه رفتن بدون نیاز به غیر روحانی کردن و استراحت. او مشکل اجابت مزاج شد. من او را به دفتر دامپزشک در زمان دوباره, جایی که آنها خود را با کولیت تشخیص داده. ما خونه, و او نمی تواند از ماشین دریافت.

من می دانستم که این آن بود, بنابراین من فقط پشت در ماشین پیاده شدم و سوار به شیکاگو - شهرستان های بزرگ. در داخل 10 دقیقه از ما ورود به بیمارستان اضطراری در شیکاگو, او اولیه تشخیص داده شد با بیماری آدیسون, و به من گفته شد که او احتمالا آن را یک شب دیگر بدون درمان ساخته شده است. او در آنجا ماند 3 یا 4 روز در حالی که آنها کردم او مایعات تا, و به او قدرت پشت. او تا به حال تست ACTH انجام برای تایید بیماری آدیسون خود. به عنوان برطرف عنوان من بود به انتخاب او از بیمارستان, من هم ویران شد به یاد بگیرند که درمان او را تقریبا هزینه $400 یک ماه. من تا به حال هیچ ایده چگونه من که قرار بود به آن استطاعت, اما ما قرار بود به شکل یک راه.

این زمانی است که من شروع به تحقیق خودم, و متوجه گروه K-9 آدیسون که من زندگی پپسی را مدیون. آنها به من کمک کرد این بیماری را درک, چگونگی تفسیر تست های او, و او را در دوز مناسب از داروها. بعد از آن, ما هرگز به عقب نگاه کرد.

بعلاوه 1.4 میلی لیتر از Percorten-V هر 28 روز و 1 میلی گرم پردنیزون روزانه, پپسی همچنین چندین مکمل و جو در زمان. او به پایان رسید تا زندگی 7 سال فوق العاده بیشتر در مورد دوز صحیح دارو او را که, به هر حال, تنها هزینه کمتر از $80.00 هر ماه. پپسی زندگی می کردند به 11 ½ ساله, که بسیار بزرگ برای یک است 130 سگ پوند. پپسی سرطان قبل از شکرگزاری در فوت روز 2014.

گرفتن تشخیص بیماری آدیسون می تواند ترسناک و ترسناک, اما پپسی اثبات این که شما می توانید یک زندگی معنی دار خوشحال با داروهای صحیح زندگی بود. از آنجا که از پپسی, هر کس که او را لمس کرد آموخته خیلی در مورد زندگی و عشق و دوستی. او خواهد شد تا حد زیادی از دست رفته.

 

والنتینو به زندگی من در فوریه آمد 2007 زمانی که او فاستر من بعد از یک تماس نزدیک در یک پناهگاه کشتن بالا شد. او نیم ساعت از معدوم شد. او ولگرد لاغر از دست رفته بسیاری از موهای خود را در دو طرف او بود (پوست خود را به رنگ صورتی براق روشن بود!) و یک نوار از مو بور مانند یک موهاک پایین پشت او, وزن به سختی £ 30 – او در حال حاضر 55 £ سالم. آن را در زمان 3 ماه به او بازگرداندن به سلامت, و به دست آوردن وزن. در آن زمان, من یک شکست پرورش تبدیل شده بود, و والنتینو همه مال من بود! او بسیاری از کسانی که خواب اول 3 ماه بین وعده های غذایی و رفتن احمقانه قبل از او به نظر می رسید به بهبود. او آغاز شده داشتن علائم بی حالی, کمبود انرژی و ناتوانی در دریافت در / از ماشین برای چند ماه و در حالی که او اشتها خود را به طور کامل از دست داده هرگز, او در مواد غذایی خود را چیدن آغاز تلاش برای خوردن, من می دانستم که چیزی اشتباه بود, اما دامپزشک ما در زمان (آخرین بار!) اخراج رفتار خود را به عنوان “اقدام از”. سپس او در دسامبر سقوط 2007 و ما در سفر خود با بیماری آدیسون آغاز شد. دامپزشک او نمی توانست “مناسب” والنتینو در برای یک هفته دیگر و ما به دامپزشک یک دوست رفت که موفق به ما مناسب در. این سخت است می دانم که اگر او AD ممکن است اپیلاسیون و پایانی قبل از او به عنوان بنابراین بیمار شده بود وقتی که من برای اولین بار او کردم بوده است. سقوط خود را بر روی دسامبر بود 19, او صرف 2 روز در بیمارستان تخصص, و توسط دسامبر 25, احساس خوبی به اندازه کافی به تلاش برای فرار کردن با اردک کریسمس که در سینک آشپزخانه تخلیه شد – خوشبختانه او EN فاحش دستگیر شد و اردک جان سالم به در برای شام کریسمس شود خدمت به عنوان در نظر گرفته شده!

والنتینو در Florinef آغاز شد / فلودروکورتیزون مرکب در .4mg (کمتر از وزن خود توصیه می شود) و 2.5mg پردنیزولون در 12/07 – اما الکترولیت خود کامل شد (!) برای یک سال. پس از یک سال, الکترولیت ها از کنترل خارج رفت, و مجبور افزایش هفتگی در Florinef خود, تا زمانی که در 2MG وارد اما الکترولیت خود را هنوز هم نمی تحت کنترل بود.

ما در بر داشت یک دامپزشک 1.5 ساعت دور که مایل بود به همکاری با ما و شروع به والنتینو در 1.8ml, که در نظر گرفته شد “دوز پایین” به 2009, دوز استاندارد کمی بیش از 2ml بود (من به یاد داشته باشید فکر من حتی نمی گرفتن 2 دوز از هر ویال در هزینه ماهانه در حدود $100 فقط برای Percorten-V!) در طول سال, ما به آرامی با کاهش 10-20% در یک زمان. ما در 1.8ml در آغاز شده 7/09 و حتی نمی رسیدن به 1ml تا وقتی که 9/10, .75میلی لیتر در 6/11, .5میلی لیتر در 10/13, .4ml در حال حاضر در 9/14. ما همه خیلی بیشتر محافظه کار عقب بودند و سپس و ما اطلاعات کافی در رفتن به پایین آوردن دوز ندارد………به جز از طریق تجارب دیگر اعضای گروه. این همه قلمرو جدید بود! اگر مطالعه با دوز کم در دسترس بوده است 2009, ما می تواند در .95ml آغاز شده و بعد فورا رفت واز به کمترین دوز موثر والنتینو که خیلی زودتر و مقدار زیادی از پول در Percorten-V و الکترولیت ماهانه تست به عنوان یک جایزه را نجات داد. من نمی توانم بگویم به اندازه کافی در مورد تفاوت که در دوزهای پایین تر است در نحوه والنتینو احساس در طول ماه با الکترولیت خود ماندن بسیار نزدیک به میان دوز ساخته شده. او سال را صرف انجام “باشه” – mopey, بی حال برای 2 هفته پس از هر ضربه, احساس کمی حدود یک هفته چابک تر قبل از شات بعدی او بود, پس از آن احساس دوباره بی حال اون یکی دیگر از ضربه – اما در حال حاضر او انجام “بزرگ” همه ماه طولانی در دوز بسیار پایین تر از Percorten-V! همراه با کاهش ترین Percorten-V, من نیز قادر به کاهش پردنیزولون خود را به .5mg شده است – او شده است می خواهم معلق در هوا بین .75mg در زمستان به 1.25mg در تابستان برای سال. ما همچنین به مایع پردنیزولون روشن کرده اند به عنوان آنزیم های کبدی خود را بالا تبدیل شد و او ریختن زیادی……….

PS – گرفتاری والنتینو به عنوان یک بیمار, ولگرد ناخواسته الهام بخش برای تعهد عمیق من و دخالت در مسائل رفاه حیوانات در سن آنتونیو بود! چگونه بسیاری از سگ درست مثل والنتینو فوت کرده اند زیرا هیچ کس به گام تا برای آنها قبل از اجباری وجود دارد 72 دوره نگه ولگرد ساعت منقضی?

 

نجات تا به حال تمام نوزادان spayed یا عقیم، قبل از اینکه به خانه گرفته. آرگوس در دو ماهه عقیم شد, و ما او را به خانه آورد بعد از آن روز. دو روز بعد، او یخ سرد و لرز بسیار سخت بود. ما محل برش خود را برای علائم عفونت تماشا و او را در پتو پیچیده شده به سعی کنید او را گرم. که بعد از ظهر ما او را به دامپزشک که عمل جراحی انجام داده بود در زمان (45 دقیقه دور). دامپزشک گفت که او با یک واکنش به عمل جراحی و قابل قبول خواهد بود. او به او یک شات و من بعضی از قرص برای چند روز آینده را به دست. با صبح روز بعد, او خیلی بهتر بود. ما به دیدن دامپزشک خود ما برای چک توله سگ جدید. آنها بلافاصله در زمان دور قرص که ما داده شد و گفت توله سگ هرگز نباید این داده شود. به خاطر نمی آورم چه قرص بود, اما شوت دگزامتازون بود و من در حال حاضر بر این باورند که همان چیزی است که او را از کشیده چه اتفاقی می افتد.

او یک توله سگ بسیار متفاوت تر از هر ما قبل از او تا به حال بود. او بسیار mellower از هر توله سگ من تا کنون شناخته شده بود. با نگاهی به, روشن او نشانه هایی از خود ادیسون از روز اول است. او مومی و برای تقریبا دو سال مشکلاتی روبرو. در طول این زمان, ما "برادر بزرگ خود را از دست,"دو توله سگ برای چند هفته هر پرورش, و سپس توله سگ دیگری به خانه ما آورده. در دسامبر 6, 2010, آرگوس ترک خوردن. هر روز پیشرفت به نشانه دیگر (ضعف پایان عقبی, لرز, یخ سرد, غیره). دامپزشک ما گفت که باکتری ها در شکم او بود – او به بیش از آن را دریافت - تغذیه او برنج آب پز (هیچ آزمون اجرا شد). چند روز بعد, ما به یک دامپزشک مختلف که گفت اندام خود هستند بستن رفت و او در حال مرگ – به او اجازه دهید برود!!!! همانطور که من انجام آرگوس, بخور آغوش من به دامپزشک سوم, من فکر کردم من هرگز او را به خانه آورد. دامپزشک به او مایعات و یک آزمایش خون زد, آزمون مدفوع, اشعه ایکس, تمام آثار, و او را نگاه داشت. در آن شب زنگ زد و گفت, “من شک دارم چیزی است که من می خواهم به آزمون برای در صبح است.” در آن شب او همه چیز به من توضیح داد. او در مایعات ماند کردم و اولین شوتش. تا این نقطه, در حالی که من و همسرم در زمان نوبت با او نشسته, او به ما پاسخ کمی. دامپزشک نمی خواست به او اجازه رفتن به خانه به خاطر او هنوز هم نمی خوردن. روز بعد, من در راه می رفت و به او گفت من می خواستم به او را به خانه. او در نهایت موافقت اگر من وعده داده شده به او را در اگر من تا به حال او را بدست نمی به خوردن در آینده 12 ساعت. هنگامی که او را بیرون آورده, همه او بر ما شروع به پریدن کرد و دامپزشک گفت:, “بله, او نیاز به رفتن به خانه!” بنابراین او به آرامی در اطراف به غذا خوردن آمد و ما جشن های کریسمس به خانه خواهرم نقل مکان کرد و آرام و با دقت همه چیز را ما انجام شد. در حال حاضر این دامپزشک به من گفت که او در هر آوردن 28 روز شوتش, هر روز او را پردنیزولون خود را و او را به یک زندگی عادی زندگی می کنند.

آرگوس است 60 پوند, و 2ml از Percorten هر داده شد 28 روز به مدت نه ماه توسط تکنولوژی دامپزشک. او از 5mg پردنیزون برای چند ماه کردم. اولین چیزی که من پیدا کردم اطلاعات در مورد پردنیزولون بود. ما آن را به شد در شب و من متوجه شد که باید آن را گرفتن در صبح, بنابراین ما تغییر که. سپس من یک مقاله در مورد دوز به عنوان خوانده شده و ما رو که پایین به 2.5mg. توسط ماه هشتم من تو را دیدم که زندگی آرگوس بود طبیعی نیست. او هیچ اتش زنه به حال. او بی حال به نظر می رسید. او بیش از یک وجود از یک زندگی به حال! این وقتی است که من در نهایت یک گروه اینترنت یافت. آزمایش خون و الکترولیت - چه? هیچ کدام از این در حال انجام شد. این زمان برای یکی دیگر از ضربه بود و من در رفت و به صحبت به دامپزشک (که من در چند ماه ندیده بود). او نقل مکان کرده بود شمال برای باز کردن عمل خود. از من خواسته به صحبت می کنند به یکی از دامپزشکان دیگر. دامپزشک که صاحب تسهیلات به من گفت این آزمون یک بار انجام می شود یک سال و دوز Percorten تنها تغییر اگر وزن خود را تغییر و من هرگز می تواند شوت خودم را انجام بدهم. او نمی خواهد به یک کلمه گوش من گفت: نه در اطلاعات نگاه من سعی کردم به ارائه به او. نگرش او به من گفت من تا به حال برای دریافت قوی و شروع به برقراری تماسهای تلفنی. تلفن من چند دامپزشکان بیش از چند روز آینده مصاحبه. همه آنها همه چیز را در مورد می دانستند به ادیسون. یکی دامپزشک در نهایت من زنگ زد و قبل از من می تواند هر چیزی او را بپرسید, او از من خواست که الکترولیت (“Lytes”) تاریخ و زمان آخرین مورد آزمایش قرار گرفتند. هنگامی که او به من گفت که ما نیاز به انجام این کار برای اولین بار برای دیدن اگر او آماده برای یکی دیگر از ضربه و اگر آن مورد نیاز برای کاهش شود, من می دانستم که این دامپزشک من نیاز به تلاش بود. پس از گرفتن lytes نتایج دامپزشک به من گفت, "ما یک انتظار طولانی, جای تعجب نیست که او تا به خوبی احساس نیست, او بسیار بیش از دارو. "کوچک بود می دانم که او فقط چه مدت از صبر کنید! ما lytes خود را یک بار در هفته به مدت بیش از سه ماه مورد آزمایش قرار. این کمی بیش از بود 100 روزهایی که K خود را در نهایت تا کمی بالاتر از اواسط برد. او در 0.5ml که در آن زمان و برای چند ماه آینده آغاز شده, آن کاهش یافت تا زمانی که ما 0.3ml رسیده. پس از چند ماه, ما نیاز به آن را به بالا و به 0.32ml. این دوز کار کرده است بزرگ برای بسیاری از ماه در حال حاضر. این دامپزشک بزرگ با Percorten بود, اما واقعا فکر نمی کنم پردنیزولون باید کاهش. من از او خواست اگر او را اجازه دهید, دانستن که من او را از نزدیک تماشا, و او موافقت. او در حال حاضر گرفتن از 1mg روزانه.

و در حال حاضر, در اینجا ما, با استفاده از داروها بهینه سازی, در تقریبا 6 ساله, ما توله سگ که او باید در وهله اول بوده است!

 

ما Lexie از پناهگاه محلی ما در ماه جولای به تصویب رسید 2010. او در مورد شود تخمین زده می شد 4-5 ماه در زمان. من و شوهرم به خانه او در آورده “محاکمه” در حالی که ما 2 دختران دور در اردوگاه تابستان, به عنوان شوهر من است آلرژی و نیاز به ببینید که چگونه او را واکنش نشان می دهند. خوب, من در حال حاضر ما Lexie در مراقبت از ما به حال که او قرار بود به که پناه می دانستند – شوهر فقط باید با آلرژی خود زندگی می کنند!!

در روز بودن با ما, Lexie از استفراغ و اسهال به حال, و سفر وحشتزده به دامپزشک که در آن او آزمایش شده برای parvo منفی و خانه با دستورالعمل فرستاده شده به خودداری از مواد غذایی برای یک روز و سپس شروع به یک رژیم غذایی شیرین و مطلوب. او منعکس بازگشت خوب, و بیش از بعدی 2 سال را در رفتن به حملات گاه به گاه استفراغ و اسهال اما به نظر نمی رسد به هر چیزی بیش از حد جدی. او خوشحال و فعال بود, و به نظر می رسید بیشتر سالم. در طول بهار و تابستان 2012, ما متوجه علائم دیگر, از جمله چشم پرمدعا, عفونت گوش, و پوست و خز مسائل. او شروع به لیس پنجه او بیش از حد, به نقطه ای از rawness. مسائل معده ادامه داد و بدتر شدن شد. او به راحتی با ورزش خسته و در طول صبح در خواب, حتی آزار به بلند شدن برای خوردن صبحانه. یکی شنبه در اوایل ماه دسامبر, 2012, ما رژه محلی کریسمس حضور داشتند و پس از آن، در یک سفر به پارک سگ. Lexie فقط وجود دارد گذاشته به عنوان سگ های دیگر در اطراف آمد و استشمام در او – بنابراین بر خلاف Lexie. بعد آن شب, من ساخته شده سایت بازدید پس از ساعت به دامپزشک با او, او به عنوان شد تکان دادن و بوی خنده دار (مانند آمونیاک). دامپزشک او مورد بررسی قرار و چیزی آشکار از نگرانی نمی بینم, و گفت: به دوباره روز بعد برای bloodwork اگر او به نظر می رسید به بدتر شدن. خوب, آن شب وحشتناک بود, با Lexie تکان دادن به پای من به عنوان ما سعی در خواب. بازگشت به دامپزشک روز بعد برای bloodwork. خوشبختانه, دامپزشک من مشکوک را ادیسون هنگامی که او را دیدم bloodwork. در این زمان, Lexie بسیار بیمار بود و به بیمارستان برای مایعات و تست ACTH بستری شد, که برگشتم مثبت.

چیدن Lexie تا به خانه او شگفت انگیز بود, زمان احساسی, او به عنوان ما را با چنین شادی زد و خشکی چشم در کلینیک دامپزشک وجود ندارد!! در این زمان, من را از طریق جامعه آنلاین آدیسون کمک پیدا کرده بود و تا به حال یک دامپزشک بزرگ که مایل به چیز جدیدی را امتحان بود – دوز کم Percorten. امروز, Lexie است 70 پوند و طول می کشد 0.4 میلی لیتر از Percorten, همراه با دوز روزانه خود را پردنیزون.

من باور دارم که Lexie به یک دلیل وارد زندگی من شدی. ماندن در آن پناه می شده اند مرگ حتمی برای او به معنای, من معتقدم, و خانواده ما قادر به او ارائه با مراقبت های ویژه او نیاز است. از آنجا که از او, من جدید “دوستان” در سراسر جهان. من صادقانه می توان گفت که Lexie هرگز بهتر است – تشخیص ادیسون بود به هیچ وجه حکم اعدام, اما به جای اجاره نامه های جدید در زندگی بود!!

 

من دارما از پناهگاه شهرستان به تصویب رسید که او بود 8 هفته. او یکی از بود 7 توله سگ, زندگی در یک خانه فاستر. من او را برای طبیعت افسرده او را به نام; چشم او منعکس آبهای عمیق. من اغلب او دارای یک شخصیت تنها یک مادر می تواند عاشق شوخی; او فقط تا ... آه, عجیب و غریب. او در مقابل همه چیز سگ کلیشه است. هنگامی که او بود 5 ساله, من از کار به خانه آمد, چهارشنبه, برای پیدا کردن 7 استفراغ, و 4 اسهال. من او را به دامپزشک در زمان صبح روز بعد. در طول بعدی 3 هفته(و چند صد دلار), دامپزشک من از 10+ سال فرار آزمایش خون و, در نهایت, ما خانه با تشخیص سرطان فرستاده (بر اساس "25 سال از بررسی صلاحیت"), یک بطری قرص پردنیزولون با دوز 20mg, و پت دلسوز بر روی سر. من برای یک نظر 2 رفت. دو هفته و چند صد دلار (بیش) بعد, ما در یک بیمارستان کامل از متخصصان فرود آمد. بعد از کار, در یک شب چهارشنبه, آنها سونوگرافی انجام. هنوز هیچ پاسخ; به عنوان "کارشناس" را در روز بعد. کسی تست برای این ادیسون ذکر (برای دیگر $250). سونوگرافی بود $500+, و من اعتراف, من در پایان شوخ طبعی من بود, تعجب که چگونه من می توانم پرداخت برای آزمون های بی پایان بدون پاسخ نگه داشتن. من به آنها گفتم من می خواهم بر روی آن خواب, و منتظر تفسیر بیشتر از سونوگرافی, روز بعد.

صبح روز بعد, در 4:20 صبح, من احساس عجیب و غریب در گردن من احساس. این نفس دارما بود, به سختی. سر او بر روی شانه من بود, و آن را به من در زمان کمی به درک که تنفس او را ضعیف و نامنظم بود. ناگهان, من متوجه شدم بدن او به طرز وحشیانه ای پیچشی عمل شد, مانند یک بیسکویت نمکی. چشم او به طور کامل خالی بود. من از رختخواب افتاده, انداخت در لباس, او با یک پتو مدال دیگر به اندوخته, و فرار به ماشین. من در سراسر شهر شتافت, به جای ما می شب قبل بوده است. خوشبختانه, من اتفاق افتاده است می خواهم به اطلاع می آنها بودند 24 امکانات ساعت. من ساخته شده 45 سفر دقیقه در 25. همانطور که من را از طریق درب با دارما در آغوش من به سرعت از, قلب خود را متوقف. و من هم تنفس او. من او را به همراه تحویل داده و گفت:, "لطفا به او کمک".

دامپزشک اضطراری در وظیفه انجام یک معجزه, و دارما بازگشت به ارمغان آورد به زندگی, بدون هیچ گونه آسیب دائمی. اما ما هنوز نمی دانست چه با او اشتباه بود. آزمون ACTH انجام شد, اما نتایج می کنند 24 ساعت. آنها مطمئن هستند که طولانی او را آخرین نبودند. آنها جراحی انجام, بر اساس آنچه که در سونوگرافی دیدم. آنها مشکوک انسداد. همه آنها دریافتند غدد آدرنال غیر طبیعی کوچک بود. من نمی دانم که چگونه او جان سالم به در جراحی. دو معجزه در یک روز.

بعد, ما منتظر. به من گفته شد که, اگر آن را نمی این ادیسون, پس از آن بود عملا هیچ چیز آنها می توانند انجام وجود دارد, همانطور که ما در حال حاضر می خواهم برای تست شده, و جراحی برای جستجو, همه اما گمنام ترین.

روز بعد, وقتی که من تماس گرفتم به من گفتن آن بود, در حقیقت, بیماری آدیسون, من اشک غیرقابل کنترل خوشحال گریه. در آن لحظه, تمامیت استرس و غم و اندوه از مصیبت ما شسته بیش از من در سیل امداد. این بیش از نهایت بود. ما در نهایت به حال پاسخ.

من از در که دنباله ای از حوادث منعکس کرده ام. مقدار مجنون از پول هزینه برای رسیدن به تشخیص (اجازه دهید فقط می گویند که شمارش نهایی بود از من در ماشین من صرف) به اندازه کافی به علت هر کسی به منعکس کننده است. تنها تاسف من درد و رنج وحشتناک که دارما را تحمل است. تنها چالش من است بخشش دامپزشک اصلی برای ما ارسال کردن که مسیر. این تجربه یک مادر از دو فرزند مورد نوع جدیدی از عشق آموخت. یکی که غالب, حتی اگر آن را لزوما باید به نه.

 

گریسی است 10 ساله 134 پوند انگلیسی بولدوگ. گریسی مورد آزار قرار گرفته تا زمانی که او بود 6 ماه. در آن زمان او سپس به یک خانواده دوست داشتنی رفت. متاسفانه, که زندگی همه خیلی زود با حادثه غم انگیز به پایان رسید. زن و کودک از خانواده اش در یک تصادف اتومبیل کشته شدند. گریسی مادر برای آینده آرامش 6 ماه. مادر پس از آن مجبور به حرکت و می تواند گریسی با او را ندارد. این درد نمیکنند خیلی. او را به یک گروه نجات نگاه.

مادر رضاعی او قول داد که او را برای خانواده کامل به اتخاذ گریسی صبر. گریسی در یتیم بسیار طولانی تر از عادی مانده بود.

من تا به حال بولدوگ که با در ادیسون در او تشخیص داده شد 7 ماه. او آشغال‌هایش بود و در آستانه مرگ بود که من او را نجات دادم. هنگامی که ما پیدا کنند او تا به حال به ادیسون, او به زندگی می کردند 4 ½ ساله. کلیه ها او را, که هرگز به درستی شکل نگرفتند در نهایت به او داده شد. او اولین ماستیف من بود و من با وجود مشکلاتی که داشت عاشق این نژاد شدم. من تصمیم گرفتم که من نیاز به نجات یکی دیگر.

من گریسی بر روی وب سایت گروه امداد و نجات من شروع کمک کرده بود، پیدا. من فقط به او و داستان او کشیده شد. من به مادر رضاعی او ساعت ها در مورد او صحبت کرد. هر دو می دانستیم که او قرار بود برای آمدن به او را برای همیشه با من به خانه. او چندین ساعت دور می کند تا مادر رضاعی بود و من در نیمه راه ملاقات کرد.

حق دور گریسی به من و دخترم آمد و او بر روی پای من تکیه داد و بر روی پای من نشسته. لاغر همه چیز را برای بولدوگ است. اگر آنها بر شما تکیه آنها شما را دوست. این عشق در نگاه اول برای من و فرزندانم بود.
سریع به جلو به 7 ماههای بعد, گریسی سقوط کرد و نمی تواند از پله ها بالا من. پسر من او را بالا و به ماشین انجام شده و ما او را به دامپزشک فوق العاده من با عجله. من هرگز آن روز را فراموش نمی کنم. گریسی در را IV و در یک لانه با من روی زمین نشسته در کنار او بود. دامپزشکم وارد شد و روی یک لانه خالی نشست. او به من گفت که می خواهد آزمایش ادیسون را انجام دهد یا اینکه او ممکن است نوعی سرطان داشته باشد.

روز بعد هر چهار از دامپزشکان من به اتاق آمد و به من گفت که او در واقع مجبور به ادیسون. یکی از آنها گفت او در آنجا ماند تا نیمه شب بیدار دنبال mastiffs با AD وجود دارد و فقط بیش از حد بسیاری نمی (در آن زمان او می تواند هیچ پیدا). آنها به من گفتند آنها متاسفم که من در حال حاضر دوم بولدوگ Addisonian من بود.

من به آنها گفتم من خوشحال بود که آن را در واقع به ادیسون. من از قبل می دانستند را ادیسون کنترل بود و یک سگ می تواند یک زندگی کامل و طبیعی با آن زندگی می کنند. من حتی برخی داروها بیش از دختر اول سمت چپ من. اولین دختر من در زمان .8 میلی گرم Florinef 2 بار در روز. ما گریسی که دوز آغاز شده نگه داشته و از بازی با آن در سال آینده. او در نهایت به پایان رسید تا در 1.5 میلی گرم Florinef 2 بار در روز. او در مقدار برای شده 7 سال در حال حاضر.

هیچ کس نمی تواند به من بگوید که این دختر به معنی این نیست بود برای آمدن به با من زندگی. مادر رضاعی خود را پایین از دیگر سازمانهای بالقوه به دلیل وعده او را به مالک سابق صاحب گریسی ساخته شده تبدیل شده بود برای پیدا کردن خانواده کامل.

هنگامی که گریسی شد 4 او به نحوی از حیاط من با رفتن زیر حصار من. من هرگز فکر 134 سگ پوند خواهد بود، تحت حصار من بروید اما او انجام داد. او توسط یک کنترل ماشین و حیوانات ضربه کردم حال به او توسط زنجیره گردن قطب چرا که او پرخاشگری بود. همسایه من کنترل حیوانات با او را دیدم و به آنها گفت که او با من زندگی می کردند. آنها در خانه من در این یکشنبه زدم. آنها طرف خوب او بود روبرو من، بنابراین من نمی دانستم که او زده شد. پس از آن او تبدیل شده و او یک جای زخم عمیق در قفسه سینه خود را به حال. ماشین من در مغازه بود و من هیچ راهی تا او را به دامپزشک ER حال. کنترل حیوانات از من راند.

من در حال اجرا رفت در درب فریاد که او تا به حال به ادیسون.

دامپزشک در پاسخ شوهر یکی از دامپزشکان من است که برای گریسی مراقبت بود. گریسی در درب مرگ بود; او به رنگ خاکستری و لنگی رفت. آنها او را با مقادیر بالایی از پردنیزون تجویز و در یک لوله قفسه سینه قرار. او هوا در اطراف ریه ها او را به حال. از آنجا که دامپزشک ER می تواند به دامپزشکان من آن شب صحبت, این طرح به گریسی به دامپزشک من در AM برای جراحی بود. دامپزشک ER فقط راحت نیست کار بر روی یک سگ با در ادیسون.

روز بعد من فوق العاده, دامپزشکان شگفت انگیز منتظر ماند تا ساعت ناهار خود را به انجام عمل جراحی او را به طوری که تمام چهار نفر از آنها می تواند در آن وجود دارد و نظارت بر او. جناغ سینه شکسته بود و آنها می تواند هر چیزی در مورد آن انجام. آنها قادر به بستن زخم و ایمن نگه داشتن او بودند. او از بهبود.

من همه شمشیربازی من ثابت با این حال, از آن روز به او بسیار ترسیده از اتومبیل در جاده ها است.

حدود یک سال پس از آن, گریسی شروع به افزایش وزن زیادی کرد. دامپزشکان فوق العاده من (من ذکر چقدر دوست دارم من دامپزشکان) یک تست تیروئید انجام داد و مطمئن به اندازه کافی او تیروئید کم. وزن کردن آمد، به زودی به عنوان او در meds قرار داده شد و او را به خود شاد سالم بود.

که در 2011, فاجعه رخ داد خانواده من. پدر بچه های من را در یک تصادف رانندگی کشته شد. گریسی سگی است که مردم را به خوبی می خواند. او من و فرزندانم را به همان روشی که با صاحب اولش انجام داد، دلداری داد.
گریسی همچنان به کنار ما هر زمان که ما احساس می کردن می شود. یک بار دیگر, هیچ کس نمی تواند به من بگوید که این دختر معنی این نیست که در زندگی ما.

حدود یک سال پیش گریسی مبتلا به گلوکوم حاد شد و از ناحیه چشم چپ نابینا شد. دامپزشکان من توانستند چشم او را کوچک کنند تا دیگر درد نداشته باشد. او می تواند چشم دیگر او در هر زمان از دست دادن, اما تا کنون از قطره من در چشم خوب او قرار داده در حال کار.

گریسی همچنین دارای کیست مزمن زیر جلدی در سراسر بدن او. او دارای دو که حفظ ظاهر و تبدیل شدن به آلوده. او در حال حاضر آنتی بیوتیک مصرف می 30 روز برای 10 روز و در حال کار است. از آنجا که از سن او و او ادیسون, دامپزشکان و من را انتخاب کرده اند به حذف نمی کیست.

در طی این مراحل, گریسی همواره یک جنگنده و یک قهرمان است. هیچ چیز او را می شود را. دامپزشکان من همچنان به او شگفت زده می شود.

گریسی شد 10 در فوریه. 5, 2015.

هیچ کس فکر او این مدت طولانی زندگی. او هنوز هم یک دختر شاد, می شود در اطراف بزرگ و عشق زندگی من است. او واقعا سگ قلب من.

این بیش از یک داستان یک سگ با در ادیسون است; این یک داستان از یک سگ که بر روی زمین به راحتی خانواده او هر چند خوب و بار بسیار بد قرار داده شده است.

در ادیسون تنها بخشی از داستان او است اما آن را نیز نشان می دهد که یک سگ با AD می تواند زندگی را به کمال آن نیز زندگی کنند و از مراحل دشوار.

 

روشن شدن یک چوپان بلژیکی خاکستری است (Tervueren) متولد شده در 2007. او همیشه بود (درک یک چیز فوق العاده است) یک توله سگ داد و بیداد کن با غذا اما در غیر این صورت عادی برای چند سال اول زندگی او و هر دو در حلقه نژاد نشان می دهد و در مسابقات چابکی برای اولین بار او را سرآمد.

در ماه آگوست 2011, او شروع به نظر می رسد یک بی حال کمی - خوب در غیر این صورت به نظر می رسید اما تنها درایو عادی اش در آموزش ندارد و فقط کمی آرام بود. یک هفته بعد, او انداخت تا گردن مرغ که او را برای شام داده شده بود 2 شب قبل تا کردن به دامپزشک ما رفت. در این مرحله خواهر بستر خود بود فقط به عنوان نمونه در ادیسون تشخیص داده شده است پس از من ساخته دامپزشک آگاه است، اما به عنوان سدیم و پتاسیم خوانش او طبیعی بود, دامپزشک رد این احتمال. او انتخاب کنید تا موضوع را با قلب خود را به طوری که ما تا به حال یک آزمون قلب کامل انجام می شود که هم نشان می دهد برخی ناهنجاری ها در ریتم. ما به مرکز آموزش ملی دامپزشکی که به داستان ما و اولین آنها اجرا شد آزمون ACTH و یکنوع بازی شبیه لوتو ما پاسخ ما به حال گوش ارجاع داده شدند. روشن شدن حال آتیپیک آدیسون.

برای آینده 18 ماه, او در پردنیزون تنهایی حفظ شد و او را عقب, به رقابت در چابکی و در واقع خیلی خوب بود. ما شهرستانها نقل مکان کرده بود و واقعا افتاد روی پای ما پیدا کردن یک دامپزشک نسبتا جوان که شده واقعا با موارد چند آدیسون در طول اولین زوج خود را از سال در عمل درگیر بود.

در دسامبر 2012, ما به خارج از شهر در یک نمایشگاه شد و او فقط "حق" در صبح روز شنبه به نظر نمی رسد. ما او را به دامپزشک که خون بود شلاق و به من گفت که در نارسایی کلیوی کامل بود و احتمالا شب گذشته نیست. اما, یک نگاه به سطح سدیم و پتاسیم او به من گفت که در یک بحران Addisonian بود و من دامپزشک که این همان چیزی که قرار بود در متقاعد. این اغلب سخت است از دامپزشکان شهر به گوش دادن به شما به عنوان او تاریخ خود را نمی دانند و نیز اتفاق افتاده است به دانستن هر چیزی در مورد به ادیسون یا نه. او بزرگ بود, با این حال, و همراه با زن دیوانه که اصرار داشت او نوشتن یک اسکریپت برای Florinef که من از داروخانه های محلی برداشت رفت. سرش را که بالا شروع دوزهای و او را در کلینیک شب در آنجا اقامت. I will always be grateful that he listened and tried for me as the prospect of driving around a strange city on a Saturday afternoon trying to find someone who knew about Addison’s really did not appeal.

He rang first thing in the morning to say that she was bouncing around the cage, had ripped out her drip line and was generally being a pain in the butt. He could not get over the difference to the very sick dog who had arrived the previous afternoon. They ended up keeping her in for 48 ساعت, at the end of which I think they were well pleased to get rid of her 🙂 . She was “helping” in the kennels and getting cuddles from everyone.

Like most, I have learned a lot about the disease in the years since her diagnosis. او اکنون خوشحال است, سالم, فعال, تقریبا 8 ساله که در اطراف فریاد می زند مانند یک توله سگ با کاملا بدون عوارض جانبی در همه. او بزرگترین نوعی مرغ ماهی خوار در اطراف مواد غذایی است و هر چیزی خوردن - ما در حال حاضر باید مراقب باشید او اضافه وزن می کنید - چه تفاوت!

او از چابکی در بازنشسته 7 تنها سال چرا که او پای او را به عنوان یک شکسته بود 2 ساله (او واقعا تا مشکل کودک من است) و من می خواستم او را به متوقف قبل از آن را برای او باعث مشکل بعد از.

داروهای وی تنها بخشی از زندگی روزمره ما و شما هرگز می دانم که او این بیماری. دوز Florinef او بسیار بالا است اما آن است که آنچه در آن است و او در آن خوب است. کسانی که ترویج اطلاعات و کمک به افراد وجود دارد با سگ آدیسون شگفت انگیز است. با تشکر از همه شما!

 

اسکای تروورن زیبایی است که زندگی خود را با دنیس استروم در سوئد به اشتراک می گذارد. برای نجات شما از "گوگل", یک Tervueren (املای متناوب Tervuren) یک چوپان بلژیکی است, به نام روستایی در بلژیک. اسکای اکنون 24 کیلوگرم وزن دارد (53 پوند) و است 6 ساله. او فقط یک سال پیش در اوایل تشخیص بیماری تیپیکال ادیسون تشخیص داده شد 2016 در سن 5. او در ابتدا با فلورینف درمان شد و به خوبی مدیریت کرد، اگرچه سطح سدیم او همیشه پایین بود.

سپس در طول ماه اکتبر & نوامبر 2016 او دچار حملات متعدد اسهال خونی شد. افزایش دوز فلورینف, روزانه 0.8mg, و پردنیزون اضافی نتوانست از عود جلوگیری کند. دنیس در ماه نوامبر به CARE پیوست و علائم اسکای را در حین درخواست مشاوره ارائه کرد. او به مری گهر اسپیکرمن اعتبار می دهد که پرسید آیا اسکای برای پانکراتیت بررسی شده است یا خیر. دنیز به این احتمال فکر می کرد که اسکای دوباره اسهال گرفت و این بار نتوانست بایستد. اسکای به سرعت به کلینیک اورژانس منتقل شد و در آنجا یک "تست سریع" انجام دادند که مثبت بود & پانکراتیت بعداً با آزمایش cPLI خاص تأیید شد. خوشبختانه, این یک حمله خفیف بود. اسکای تسکین درد دریافت کرد, افزایش پردنیزون, و از همه مهمتر, غذای او به یک رژیم کم چربی تغییر یافت.

دنیز دو ماه صبر کرد تا از پیشرفت Skye گزارش دهد تا مطمئن شود که همه چیز خوب پیش می رود. از آنجا که تغییر در رژیم غذایی تقریبا 2 ماه قبل, Skye روی فلورینف 0.6mg و 5mg هیدروکورتیزون سالم و پایدار بوده است, و الکترولیت هایش عالی هستند. دامپزشک دنیز در حال حاضر تمایلی به کاهش هیدروکورتیزون ندارد زیرا Skye بسیار خوب عمل کرده است..

اسکای قبل از ابتلا به ادیسون هرگز اسهال خونی نداشته است، بنابراین این یکی از علائم برجسته بود.. دنیز می خواست داستان اسکای را تعریف کند زیرا شک داشت که اسکای تنها سگی نیست که به دنبال تشخیص ادیسون حساسیت بیشتری به اسهال خونی و/یا پانکراتیت دارد.. البته, این ممکن است برای دیگران قابل اجرا نباشد, و در واقع آن را به عنوان یک مسئله بسیار محتمل در میان بسیاری از اعضای سگ در CARE ارائه نکرده است, اما ارزش در نظر گرفتن را دارد.

Skye - Denise S.
تصویر کلیک کنید تا تصویر را بزرگ

دنیز صمیمانه از اعضای CARE تشکر می کند, به ویژه به مری. او اشاره می کند که اطلاعات Florinef در فایل های CARE به اجتناب از غذاهای چرب اشاره دارد, چیزی که او قبلاً از آن آگاه نبود.

دیزی ترکیبی جک راسل Schnauzer و که سهام زندگی خود را با آماندا هاچسون است & شوهرش جاستین. او در حال حاضر وزن دارد 14.8 پوند و با 0.2ml از Percorten هر درمان 28 روز. دیزی تقریبا 8-10 ساله, او قطعا با یک شناسنامه آمده است!

دیزی از یک زوج مسن در تگزاس که برای دیدن خانواده در بوفورت SC جایی که آماندا در آن زندگی می کند، گرفته شد.. آنها او را در بسیاری از گروه های آنلاین "سگ های موجود" بدون موفقیت لیست کردند. آماندا از او شنید و بلافاصله او را به داخل برد, با موهای او کاملا ورقه های سبز رنگ و اساسا به دنبال & بوی بسیار بد. دیزی را تراشیدند, غرق, و از دامپزشک یک صورتحساب سلامتی دریافت کردم. او خانواده ابدی خود را پیدا کرده بود!

دو سال بعد, در ماه مارس 2014, دیزی توسط یک گاری گلف که آماندا رانده آن بود زیر گرفته شد. حدود یک ماه بعد, خلق و خوی دیزی شروع به تغییر, اشتهای او کاهش یافته, و او کم آب شده بود. به نظر می رسید که مراجعه به دامپزشک برای تزریق استروئید و مقداری مایعات IV باعث خوشحالی او شده است & او به خود طبیعی بود.

یک ماه دیگر گذشت و همان چیز دوباره اتفاق افتاد, پس برگشت پیش دامپزشک. این بار آنها به همراه تزریق استروئیدی معمولی، کار خون انجام دادند & مایعات IV. نتیجه گیری دامپزشک این بود که همه چیز عالی بود.

یک ماه دیگر, و حالا ژوئن است. دیزی تصادف کرد - ضعف پای عقب, کم شدن آب بدن, هیچ اشتها, نوشیدن, اساسا هیچ کاری انجام نمی دهند. دامپزشکی که با او تماس گرفته شد به آماندا گفت که او را صبح روز بعد بیاورد. آماندا آن شب با دیزی در وان حمام خوابید & او را اوایل روز بعد نزد دامپزشک برد. دیزی به سختی زنده بود. تیم برای نجات او وارد عمل شد و او بیش از یک هفته در کلینیک ماند, مبارزه برای زنده ماندن. دامپزشک مشکوک بود که یا نارسایی کلیه باشد, سرطان, یا ادیسون. هزاران دلار و حدود یک هفته بعد, آزمایش آدیسون با آزمایش تحریک ACTH در ماه ژوئن تأیید شد 23, 2014.

دیزی فقط با وزن در خانه آمد 4.3 پوند. و در ابتدا با فلورینف درمان شد. آماندا در اوایل ماه جولای به CARE پیوست 2014. پس از تشخیص او, دیزی داشت 3 بحران های آدیسونی بیشتر در طول باقی مانده از 2014. در دسامبر 3, او به پرکورتن تغییر یافت & روزانه پردنیزون و از آن زمان تاکنون پایدار مانده است.

دیزی همچنان تحت تأثیر قرار دادن همه افراد با او روبرو می شود & همه آنها را دوست دارد. فلورینف یک گزینه عالی برای سگ های مبتلا به آدیسون است اگر بدن آنها بتواند آن را جذب کند & آنها در دوز صحیح هستند. بدن دیزی نمی تواند آن را به درستی متابولیزه کند.

این یک سفر شگفت انگیز در طول دو سال گذشته با همه کسانی است که در CARE ملاقات کرده ایم. ما بسیار سپاسگزاریم که هنوز دیزی را با خود داریم و نمی توانیم از این گروه به اندازه کافی برای دانش تشکر کنیم & درک همه دارند. همه شما یک نعمت هستید و ما خوشحالیم که همه شما بخشی از زندگی ما هستید.

یک نکته اضافه شده از CARE این است که به دلیل تجربه وی با دیزی, آماندا تصمیم گرفت که یک تکنسین دامپزشک شود & تنها یک سال از تحصیلش باقی مانده است. تبریک آماندا, و متشکرم دیزی.

 

ما متوجه شده است که Lucydog به نظر می رسید به یک عفونت مثانه. من او را به دکتر در روز جمعه من در زمان خاموش. این تایید شد که او تا به حال عفونت ادراری و نیز عفونت گوش. آنها خون کشید, اما منتظر به ارسال آن به درخواست من از سال که دیگر باشد $200. آنها نگران بودند که او خوردن نبود, اما نمیفهمد آن ممکن است چرا که او فقط احساس خوب نیست.

او آنتی بیوتیک کردم و به نظر می رسید کمی بهتر, اما هنوز هم از خوردن نمی. او با شد لرزش / تکان دادن, اما او تمایل به انجام این کار زیادی که بیمار یا تاکید. من شروع به دریافت نگران زمانی که او حتی نمی خوردن مغز استخوان, گرچه. سپس ما هر دو در محل کار چهارشنبه بود. هنگامی که به خانه من, من در رفت و به او اجازه دهید از لانه خود را برای رفتن احمقانه ... و او نمی تواند ایستادن. حتی نمی تواند دریافت پنجه خود را به همکاری برای دریافت آنها را بر روی زمین مسطح. من freaked و بلافاصله رفت و تلفن, به نام ویل و گفت: "لوسی نمی تواند راه برود." من پس از آن دامپزشک به نام, که خوشبختانه بسته نشده است هنوز (آنها را در 15 دقیقه) و آنها به من گفت که او را ASAP.
به خانه کردم یک ساعت و نیم بعد یا بیشتر, و آنها قادر به تثبیت خود بودند. آنها فکر می کردند ممکن است بیماری آدیسون, که خوشبختانه قابل درمان بود. این در سگ جوان, در زنان شایع تر است, و تعداد زیادی از علائم مشترک بود. هنوز هم فکر آن را ممکن است از دست دادن شدید فقط باید. پس از 2 شب ترسناک با او در بیمارستان را doggie چرا که او هنوز به اندازه کافی قوی به راه رفتن نیست, نتایج آزمایش خون تایید بیماری آدیسون. عفونت عفونت ادراری و گوش بدن خود را به بحران تحت فشار قرار دادند و او احتمالا به مرگ نزدیک بود (چه می شود اگر من در محل کار برای گیر شده بود 45 دقیقه دیگر آن روز? وای خدای من). خوشبختانه, آن قابل درمان با تزریق ماهانه است, یکی او را برای بقیه زندگی به او نیاز. اما که زندگی طولانی و شاد خواهد بود.

پس, ما هنوز هم لوسی-طول عمر برای تنظیم بیماری او. اما من خوشحالم که به گزارش که من این نوع هستم, لوسی است با صدای بلند chomping استخوان پوست دباغی نشده که من او را در قفس او راست پشت سر من خریداری. و دیگر از پنجه تراشیده که در آن او ثانیه peeing IV و فوق العاده مکرر به حال به دلیل MEDS بهبود او, او تقریبا به OL همان 'Lucydog بازگشت. و ما آن را دوست دارم. من خیلی خدا را شکر که دامپزشک ما به او تشخیص سریع و صحیح کردم و پشت او روی پای او هستم (عینا) بسرعت.